Studeren in het buitenland!
Afgelopen september kreeg ik een mailtje van de universiteit met een uitnodiging voor een voorlichting over studeren in het buitenland. Ik wist eigenlijk al voordat ik ging studeren dat ik naar het buitenland wilde tijdens mijn studie. Waarom? Omdat het goed staat op mijn cv, ik reizen leuk vind en het goed is voor mijn zelfontwikkeling.
Ik had me daarom in mijn eerste studiejaar al georiënteerd op de bestemmingen die de universiteit aanbiedt. Mijn top drie bestond toen uit: 1. Estland, 2. Slowakije en 3. Denemarken. Ik wilde in Europa blijven, want dan kon ik makkelijk naar huis en zou ik de Erasmusbeurs krijgen. Hoewel ik me dus eigenlijk al helemaal voorbereid had op de aanmelding, ging ik toch naar de voorlichting. Natuurlijk verstelden ze niets wat ik nog niet wist.
Half oktober gingen de aanmeldingen open, maar op de dag dat ik me wilde aanmelden, begon ik te twijfelen. Misschien wilde ik toch wel naar Azië. Mijn reis door Thailand was zo geweldig dat ik sowieso nog terug naar Azië wilde om andere delen te zien en hoe leuk zou het dan zijn als ik dat met mijn studie kon combineren. Ik checkte de bestemmingen nog een keer en zag Maleisië ertussen staan. Op de site van de universiteit in Maleisië vond ik vakken die ik leuk vond en het kon qua semesters ook allemaal. Het enige minpunt: er waren maar heel weinig plekken beschikbaar.
Ik besloot het toch maar te gokken en mijn uiteindelijke top drie werd dus: 1. Maleisië, 2. Estland en 3. Slowakije. Ik verzamelde alle documenten die ik nodig had voor de aanmelding, wat gelukkig niet heel veel werk was. Ruim voor de deadline van 1 december meldde ik me definitief aan en toen was het afwachten op de bekendmaking van de bestemmingen. De kans was klein dat ik echt ingeloot zou worden voor Maleisië, dus ik ben er altijd op ingesteld geweest dat ik in Europa zou blijven.
16 januari kreeg ik de verlossende e-mail, waarin stond dat ik van september tot eind januari aan the University of Science Malaysia in Penang, Maleisië mag studeren! Natuurlijk was ik heel erg blij dat ik geselecteerd was, maar ik was ook wel een beetje in paniek, omdat ik totaal niet verwacht had dat ik ingeloot zou worden en me er dus ook helemaal niet op voorbereid had dat ik voor een half jaar zo ver weg zou gaan. Ik ben eigenlijk nog steeds niet helemaal aan het idee gewend en ik geloof het ook eigenlijk nog steeds niet, maar de voorbereidingen zijn inmiddels in volle gang!


