Moldavië: het vergeten Europa

Na Transsylvanië bleef ik nog even in Roemenië. Ik bezocht Iași in het noordoosten van het land. Deze stad gebruikte ik vooral om de reis naar een van de minst bezochte landen in Europa op te breken. Moldavië ligt tussen Roemenië en Oekraïne in en ligt daarmee niet op de route van de meeste toeristen. Ook ik wist eigenlijk niet wat ik van dit land moest verwachten, maar juist daarom leek het me een interessante bestemming om te bezoeken. Ik had van de weinige mensen die het land bezocht hadden gehoord dat het een saai land was. Dat wilde ik eerst zelf zien en ik kan alvast verklappen dat ik dat reuze mee vond vallen. Lees hier verder over mijn ervaring met het bezoeken van deze minder bekende bestemming.

Iași

Vanuit Cluj-Napoca nam ik de trein naar Iași, een niet veel bezochte stad in het noordoosten van Roemenië. Bij aankomst was het meteen duidelijk dat ze hier niet veel toeristen zien. In mijn hostel was niemand die Engels sprak. De enige mensen die er verbleven waren een aantal oude Roemeense vrouwen en een Russische man die in het hostel leek te wonen. Ik wist eigenlijk niets over de stad. Iași is de op twee na grootste stad van Roemenië en sinds 2018 de historische hoofdstad van Roemenië. Ook wordt het gezien als de hoofdstad van de regio Moldavië in Roemenië. Daarnaast is het een populaire plek om te studeren. De oudste universiteit van het land bevind zich namelijk in Iași.

Ik heb het meeste van mijn tijd doorgebracht in een café (Gist Speciality Coffee, aanrader!) om te bedenken wat mijn plan na Moldavië ging zijn. Verder heb ik wel wat in de stad rondgelopen, maar echt veel was er niet te zien. Het is een grijze stad met weinig leven. De orthodoxe kathedraal is mooi en het paleis van cultuur is een van de weinige indrukwekkende gebouwen in de stad. Ik had het idee dat je het communistische verleden van Roemenië in deze stad nog goed terug kon zien. De belangrijkste straat in het centrum van de stad, Stefan el mare straat, was de gezelligste plek van de stad, maar zelfs hier waren weinig mensen te vinden.

Moldavië

Iași naar Chişinǎu

Na een paar dagen in Iași was ik blij dat ik door kon reizen naar mijn volgende bestemming. Deze bestemming was er een waar ik enorm naar uitkeek. Dit was niet per se omdat het de meest geweldige bezienswaardigheden heeft, maar wel omdat het zo weinig bezocht wordt. Ik had niet veel mensen ontmoet die dit land bezocht hebben en had daarom ook weinig verwachtingen. Ik wilde eigenlijk de trein nemen van Iași naar Chişinǎu, de hoofdstad van Moldavië, maar door onhandige tijden besloot ik toch om de bus te nemen.

Het minibusje, waar ik overduidelijk de enige toerist was, bracht me naar de grens, waar ik eigenlijk zo konden doorlopen naar de paspoortcontrole. Met een nieuwe stempel in mijn paspoort (land nummer 44!) stapte ik de bus weer in. Tegen het einde van de middag kwam ik in Chişinǎu aan. De bus reed ineens niet naar het busstation, wat betekende dat ik een uur naar mijn hostel zou moeten lopen. Gelukkig sprak iemand in de bus Engels en legde de situatie aan de buschauffeur uit, die me gelukkig bij het busstation kon afzetten.

Chişinǎu: de hoofdstad van Moldavië

Van de weinige mensen die ik gesproken had over Moldavië en Transnistrië, kreeg ik te horen dat Chişinǎu een saaie stad was. Ik vond dit ontzettend meevallen. Met wat mensen die ik ontmoet had in mijn hostel ben ik de eerste avond de stad ingegaan, omdat er een feest was. Er was overal livemuziek en de straten waren gevuld met mensen. De sfeer in de stad was heel gezellig. De andere avonden hebben we een aantal bars uitgeprobeerd. Ik had geen verwachtingen van het hostel en de stad qua sociale sfeer, maar ik heb het hartstikke naar mijn zin gehad.

Qua bezienswaardigheden is het inderdaad niet om over naar huis te schrijven. Toch heb ik me een aantal dagen prima vermaakt. Net als in Iaşi is in Chişinǎu het communistische verleden van de stad nog duidelijk zichtbaar, bijvoorbeeld in het staatscircus van Moldavië en beelden van Lenin, Trotsky en Marx. Ondanks dat voelde de stad, in tegenstelling tot Iaşi, eigenlijk heel modern en schoon aan. Wat ik wel grappig vond, is dat ik nog nooit in een hoofdstad geweest ben, waar ze geen souvenirwinkels hadden. Er was zelfs geen magneet te bekennen.

Het historische centrum

Het ‘historische centrum’ van de stad voelt aan als elke grote stad. Er zijn mooie, indrukwekkende gebouwen te vinden en een aantal goed onderhouden parken. Dit was prima om een middagje doorheen te lopen. Ook de kerk in een van de parken en de Arc de Triomf vond ik erg mooi. Verder heb ik het nationaal museum bezocht om meer te leren over de geschiedenis van Moldavië. Helaas was dit niet erg informatief en vrij chaotisch. Er was vrijwel geen informatie te vinden en de informatie die er wel was, was niet in het Engels.

Mijn hoogtepunt van Chişinǎu was het Valea Morilor Park. Dit is een park met een groot meer en zelfs een strand. Om hier te komen loop je een spectaculaire trap af met een miniwaterval en standbeelden. Ik heb me hier een hele dag kunnen vermaken en ik kan me voorstellen dat dit een lokale favoriete zwemplek is als het mooi weer is. Dat was helaas bij mij niet het geval. Het verbaasde me ook dat zo’n groot park in het midden van de stad te vinden was.

Dagtrips vanuit Chişinǎu

Een dagtrip vanuit Chişinǎu is een goed idee, als je er langer dan twee dagen bent. Er zijn een aantal interessante dingen te zien in de rest van het land en verder. Zo zijn er de Cricova Wijnkelders met een van de grootste ondergrondse wijnkelders ter wereld. Een andere wijn-gerelateerde dagtrip is Milestii Mici, waar ze de grootste wijncollectie ter wereld hebben. Hier kun je met de auto doorheen rijden. Ook zijn er een aantal kloosters met mooie liggingen, zoals het Curchi klooster en Orheiul Vechi. Aangezien ik niet zoveel met wijn heb en ik genoeg kloosters gezien had (en het moeilijk was om er te komen), besloot ik voor een ander soort dagtrip te gaan. Ik bezocht de afvallige regio Pridnestrovie, beter bekend als Transnistrië. Daarover meer in de volgende blog.