Naar Byron Bay via Newcastle & Port Macquarie

Mijn eerste lange stop na Sydney was Byron Bay. Als ik daar in een keer heen zou gaan, zou ik 13 uur onderweg zijn. Daar had ik geen zin in, dus ik besloot om de reis op te delen. Ik maakte twee tussenstops: Newcastle en Port Macquarie. Dit zijn kleinere plaatsen, waar niet mega veel te doen is, dus ik bleef in beide plaatsen maar een paar dagen. Hieronder kun je lezen wat ik in Newcastle, Port Macquarie en Byron Bay gedaan heb.

Newcastle

Aankomst en strand

Newcastle was ongeveer 2.5 uur met de bus vanaf Sydney. Dat was heel goed te doen. Ik kwam vrij laat aan dus ik ben meteen gaan slapen. De volgende dag heb ik uitgeslapen en daarna ben ik eigenlijk de hele dag op het strand geweest. Het was in de zon net warm genoeg om op het strand te liggen. Aan het eind van de middag heb ik nog een stukje langs de kust gelopen en heb ik de zonsondergang gekeken.

Een gekke ontmoeting

Toen ik de zonsondergang aan het kijken was, kwam er iemand naar me toe die vroeg of ik in dezelfde kamer als zij sliep. Ik wist dat niet helemaal zeker, maar het bleek inderdaad dat we in dezelfde kamer sliepen. Het rare was dat ik haar de hele dag al overal tegen was gekomen: ik liep naar de supermarkt, zij liep terug van de supermarkt, we zaten de hele dag onbewust naast elkaar op het strand, en toen waren we dus allebei de zonsondergang aan het kijken op dezelfde plek. We liepen terug naar het hostel en kwamen er al snel achter dat we eigenlijk precies hetzelfde aan het doen zijn en heel veel dingen gemeen hebben. Heel grappig.

Hostel barbecue

’s Avonds was er een gratis barbecue van het hostel. Dat was een makkelijke manier om mensen te leren kennen en gratis avondeten is goed voor mijn budget. Ik heb eigenlijk de hele tijd gepraat met dat meisje uit mijn kamer. Ze heet Laura en komt uit Oostenrijk. Later heb ik ook nog even met Kim uit Duitsland zitten praten. Het grappige is dat die barbecue inmiddels een maand geleden is en ik vorige week zowel Laura als Kim nog gezien heb. Maar goed even terug naar Newcastle: Ik was toch best wel moe en wilde de volgende ochtend de wandeling langs de kust helemaal doen, dus ik ging enigszins op tijd naar bed. Ik sprak af om de volgende dag de wandeling samen met Laura te gaan doen.

Memorial walk

Nadat we ontbeten hadden, begonnen Laura en ik aan de memorial walk. Dat is de naam van de wandeling langs de kust in Newcastle. We liepen langs de Bogey Hole. Dat is een soort natuurlijk zwembad naast de zee. Je kan daarin zwemmen, maar ik vond dat de golven best wel hoog waren en het zag er te gevaarlijk uit om te gaan zwemmen. Daarnaast was er daar letterlijk de dag ervoor een dode gevonden, dus we zagen het niet zo zitten om daar te gaan zwemmen.

Daarna liepen we een heel stuk langs de kust met mooi uitzicht over de zee. We stopten onderweg voor koffie en liepen daarna naar het eindpunt van de wandeling. Bij het eindpunt was een strand, waar we de rest van de dag gezeten hebben. Aan het einde van de middag liepen we weer terug naar het hostel. Laura nam ’s avonds de bus naar Byron Bay en ik bleef nog een dagje in Newcastle.

Port Stephens

Mijn laatste dag in Newcastle besteedde ik niet in Newcastle maar in Port Stephens. De bus van Newcastle naar Port Stephens was goed te doen. In Port Stephens wilde ik een hike doen naar een uitzichtpunt en een aantal stranden bezoeken. Ik had niet mega veel tijd omdat de bus maar eens per twee uur ging en ik wel mijn bus ’s avonds moest halen. Toch heb ik een prima dag in Port Stephens gehad.

Toen ik in Port Stephens aankwam en naar het beginpunt van de hike liep, bleek dat het wandelpad afgesloten was en ik dus de hike niet kon doen. Ik besloot toen maar gewoon alleen naar de stranden te gaan. Uiteindelijk was dit misschien maar beter, want ik weet niet of ik anders mijn bus terug wel gehaald had. Ik vond de stranden de mooiste stranden die ik tot nu toe gezien had. Het voelde echt alsof ik in Zuidoost Azië was. Ik heb even op een van de stranden gezeten en heb daarna de bus weer teruggenomen om nog even wat te eten voordat ik de bus naar Port Macquarie nam.

Port Macquarie

Aankomst en eerste dag

Vanaf Newcastle was het 3.5 uur met de bus naar Port Macquarie. De bustijden op dit deel van de route zijn niet ideaal, dus ik kwam weer laat aan in Port Macquarie. Gelukkig waren er mensen die naar hetzelfde hostel moesten, dus ik hoefde in ieder geval niet alleen te lopen. Eenmaal in het hostel aangekomen ben ik meteen gaan slapen.

De volgende dag heb ik uitgeslapen en ben ik daarna naar het strand gelopen. Toen kwam ik erachter dat er precies die dag een iron man was, waardoor het overal heel druk was en de helft van de stranden niet toegankelijk was. Daarom heb ik de eerste dag in Port Macquarie niet zoveel gedaan. Ik heb mijn route wat verder vooruit gepland en heb een blogje geschreven. Aan het eind van de dag ben ik toch nog naar het strand gegaan om de zonsondergang te kijken. Op dat moment waren de meeste mensen al klaar met de iron man, dus ik kon in ieder geval gewoon het strand weer op.

Coastal Walk

De volgende dag heb ik de coastal walk gedaan. Dit is een van de weinige dingen die er te doen is in Port Macquarie. De wandeling ging langs allemaal stranden, door een stukje regenwoud en had mooie uitzichtpunten over de kust. De wandeling eindigt bij een vuurtoren, waar je uitzicht hebt over een mega groot strand.

Helaas was er niemand die de wandeling ook die dag ging doen, dus ik heb hem alleen gedaan. Ik was de hele weg bang dat ik slangen of spinnen tegen zou komen, maar het enige dier dat ik gezien heb is een grote hagedis. De wandeling was goed te doen en ik vond hem leuker en mooier dan de wandeling in Newcastle. Aan het einde van de wandeling heb ik de bus weer teruggenomen naar mijn hostel. Daarna heb ik even gegeten en gedoucht en toen was het tijd om de bus naar Byron Bay te nemen.

Byron Bay

De busreis

Mijn bus naar Byron Bay zou om twaalf uur ’s nachts vertrekken, maar hij had helaas drie kwartier vertraging. De reis van Port Macquarie naar Byron Bay duurt ongeveer zeven uur en er zou niemand naast me zitten, dus ik dacht dat het allemaal wel mee zou vallen.

Niets bleek minder waar. Toen ik de bus instapte, zat er iemand op mijn plek die eigenlijk niet weg wilde. Ik had expres een stoel bij het raam gereserveerd en ik wilde eigenlijk wel gewoon daar zitten. Uiteindelijk ging ze op de stoel naast me zitten. Dat was ook niet haar stoel, want de stoel naast me had leeg moeten zijn. Ik besloot het maar te laten, want ik was al blij dat ze in ieder geval van mijn plaats af was. Vervolgens heeft ze de hele busreis half op mijn stoel gezeten, waardoor ik amper ruimte had. Dat werd dus de hele busreis niet slapen.

Wake Up! Byron Bay

Ik verbleef in Byron Bay in twee hostels. De eerste paar dagen in Wake Up! en de laatste paar dagen in Aquarius. Wake Up! is nog steeds een van mijn favoriete hostels. Het lag wat verder uit het centrum, maar het was een kwartiertje over het strand lopen of je kon de gratis shuttle bus pakken, dus dat was niet echt een probleem. Het was heel schoon en sociaal. Hier kwam ik ook Laura weer tegen, die al een tijdje in Byron Bay was, maar van hostel gewisseld was. Ook ontmoette ik Jess hier, met wie ik inmiddels ook goed bevriend geraakt ben.

Vanuit het hostel werd er een wine and cheese night en een barbecue georganiseerd, wat ook een goede manier was om mensen te leren kennen. Ik ben best een tijdje in Wake Up! geweest en op een gegeven moment kende ik bijna iedereen die ook langer in het hostel verbleef. Een ochtend zijn we met een groepje om 5.30 opgestaan om het songfestival te kijken. De wifi werkte totaal niet mee, waardoor we uiteindelijk als nog de helft gemist hebben, maar het was wel een grappige ervaring.

Aquarius Byron Bay

Op een gegeven moment vond ik het tijd om van hostel te wisselen. Ik had namelijk goede dingen gehoord over Aquarius. Daar hebben ze iedere avond gratis avondeten en ik wilde ook graag in een hostel verblijven dat wel in het centrum zat. Ik had Laura en Jess overgehaald om ook van hostel te wisselen, dus ik kende in ieder geval al een aantal mensen.

We kwamen alle drie al snel tot dezelfde conclusie. Dit was geen fijn hostel. Het was vies, er was één badkamer per kamer (met tien mensen), het avondeten was een leuk idee maar was echt niet te eten en veel te weinig, het zwembad was vies, de keuken leek in geen maanden te zijn schoongemaakt. Niet echt een succes dus. De mensen in mijn kamer en de locatie waren ongeveer het enige wat wel goed was aan dit hostel. Gelukkig was ik er maar voor een paar dagen en was dat op zich wel vol te houden.

Wat ook niet meehielp, was dat het net de dagen dat ik in dit hostel was de hele dag regende. Als het regent is er gewoon helemaal niets te doen in Byron Bay, dus als je dan ook nog eens in een matig hostel zit, maakt dat het alleen maar erger. Maar goed, ik was blij dat ik in ieder geval samen met Laura en Jess niets kon doen, wat het wel een stuk gezelliger maakte.

Het dorpje en het nachtleven

Er is eigenlijk niet eens zo heel veel te doen in Byron Bay, maar het is wel een van mijn favoriete plekken tot nu toe. Er hangt een hele chille sfeer en het voelt een beetje als een hippie dorpje. Het dropje zelf heeft winkeltjes, leuke koffietentjes en heel veel (vega) restaurants. Het is een leuk plaatsje om doorheen te lopen.

Het nachtleven is leuk, maar wel vrij beperkt. Er zijn een paar clubs en er is een piano bar, waar eigenlijk iedereen heen gaat. Dit is een bar waar twee mensen verzoeknummers op een piano spelen. Ik vond dit echt een leuke bar. Het is weer eens wat anders dan een club of bar met altijd dezelfde muziek. Alles sluit wel op tijd, dus je kunt ook wel weer op tijd in je bed liggen, wat eigenlijk wel fijn is. De eerste keer dat ik in de piano bar was, kwam ik Kim tegen, die ik al eerder ontmoet had in Newcastle. Dat gebeurt dus heel vaak. Iedereen reist dezelfde route, dus sommige mensen blijf je maar tegenkomen. Tegenover de piano bar is een bakkerij die 24/7 open is, waar iedereen heen gaat als de piano bar dichtgaat. Dat vond ik ook wel grappig.

De stranden

De stranden in Byron Bay zijn mooi en breed. Je kon er veel makkelijker de zee in dan op de meeste plekken waar ik tot dan toe geweest was, omdat de stroming veel minder sterk is. Voor Wake Up! was een minder druk strand, wat eigenlijk wel chill was. Als je vanaf daar richting het dorpje liep, kom je eerst bij het hondenstrand. Ik vond dit zelf een heel leuk strand, omdat het net zo mooi is als main beach maar veel rustiger. Als je vanaf het hondenstrand verder doorloopt, kom je bij main beach. Dat is het drukste strand, waar de meeste mensen heen gaan. Dat strand loopt helemaal door tot ‘The pass’, waar veel wat meer ervaren surfers gaan surfen. Ik was bijna iedere dag te vinden in het park naast de main beach. Dat voelt namelijk alsof je op het strand bent, maar dan zonder al het zand.

Hike en de vuurtoren

Behalve de stranden is er ook een hike die je kunt doen. Die hike gaat vanaf het dorpje naar een vuurtoren langs het meest oostelijke punt van Australië. Ik heb die hike een aantal keer gedaan. Het is een makkelijke wandeling, maar wel een mooie wandeling met uitzicht op de kust. Het is natuurlijk ook gewoon leuk om te kunnen zeggen dat ik op het meest oostelijke punt van Australië ben geweest. Soms kun je tijdens de wandeling ook dolfijnen en walvissen spotten, maar dat geluk had ik niet.

De vuurtoren staat bekend om zijn zonsopkomst. Dat is omdat het de eerste zonsopkomst van Australië is. Ik heb dit een ochtend gedaan, maar het was helaas bewolkt. We hadden dus geen hele mooie zonsopkomst, maar toch leuk om gedaan te hebben.

Een poging tot surfen

Byron Bay staat erom bekend dat het een goede plek is om te leren surfen. Ik dacht dus dat het wel een goed idee was om hier een paar surflessen te doen. Dat heb ik inderdaad gedaan. De eerste les ging eigenlijk niet eens zo slecht en het lukte me om één keer op te staan, maar ik vond het echt niet leuk. Ik besloot het nog een kans te geven en toch wel naar de tweede les te gaan. Dat was toch nog steeds geen succes. Ik vond het echt vreselijk. Uiteindelijk ben ik eerder weggegaan en heb ik de derde surfles laten zitten. Ik ben blij dat ik het geprobeerd heb, maar surfen is echt niets voor mij.

Wat nu verder?

Na Byron reis ik verder naar Brisbane. Daar had ik niet zulke hele goede verhalen over gehoord, dus blijf ik maar een paar dagen. Na Brisbane ga ik naar Noosa, vanuit waar ik een 3-daagse tour ga doen naar K’Gari island, ook wel Fraser Island. Dat is het grootste zandeiland ter wereld. Na Fraser island verblijf ik nog een paar dagen in Noosa.