Melaka en Georgetown

Het semester begint echt tot een einde te komen, merk ik. Veel deadlines, eindopdrachten, presentaties en laatste colleges. Toch duurt het nog bijna twee maanden voor ik naar huis ga, best wel gek. Deze week stond in het teken van een deadline, een presentatie, de laatste paar colleges en een tripje naar Melaka. Ook kreeg ik te horen dat ik een van mijn midterms gehaald heb, dus dat is fijn. Wat minder fijn is, is dat ik volgende week drie presentaties heb en vier deadlines.

Aankomende week zijn er ook nog leuke dingen: woensdag hebben we een pre-christmas party, georganiseerd door de Finse exchange studenten; vrijdag hebben we een graduation night met als thema back to the 90s; en zondag ga ik al naar Vietnam! Voordat dat allemaal gaat gebeuren, eerst even een overzichtje van wat ik afgelopen week gedaan heb. Ik deed deze week een kort tripje, dus de update zal niet zo lang zijn deze keer.

5 december: Georgetown

Normaal heb ik op donderdagochtend altijd nog les, maar aan het eind van het semester gaat dat niet meer door. Ondanks dat ik nog zo’n acht weken heb voor ik naar huis ga, ben ik niet heel veel dagen meer hier in Penang. Ik ben er heel volgende week nog, dan ben vertrek ik naar Vietnam voor twee weken. 27 december kom ik voor drie dagen terug om 30 december een tentamen te maken. Die drie dagen bestaan natuurlijk volledig uit leren voor het tentamen, dus dan heb ik geen vrije tijd.

Op de dag van het tentamen ga ik weer weg, naar Laos voor een week. Daarna ben ik alleen nog van 7 januari tot 17 januari in Penang, waarin ik vijf tentamen heb. Dat zal dus ook grotendeels bestaan uit studeren. In totaal ben ik nog maar drie weekjes in Penang dus, wat niet echt veel is. Toen ik me dat eindelijk eens besefte, vond ik het tijd om souvenirs te gaan kopen in Georgetown. Zoveel tijd was daar namelijk dus niet meer voor.

Ik begon met een ontbijtje bij Urban Daybreak en ging toen naar Armenian street, want daar zijn de meeste souvenirshops. Ik had een lijstje met voor wie ik allemaal souvenirs moest kopen. Sommige waren heel makkelijk en voor anderen was ik een hele tijd bezig. Het duurde in ieder geval een stuk langer dan ik gepland had en uiteindelijk was ik pas om 16.00 thuis. De rest van de dag heb ik de souvenirs ingepakt en ben ik tot de conclusie gekomen dat ik echt veel te veel souvenirs heb. Ik heb dus geen idee hoe ik dit mee naar huis ga nemen en dan moet ik nog naar drie landen…

6 december: Melaka

Het laatste tripje samen met Helen en het laatste tripje in Maleisië begon vandaag. Helen was al in Kuala Lumpur en ik zou vanaf Penang naar Melaka gaan, dus we zouden elkaar daar zien. Mijn vlucht was om 10.10, maar ik had me even vergist in dat ik dan dus niet om 10.10 van huis weg moest. Gelukkig ontdekte ik het nog redelijk op tijd en kon ik om 8.30 gewoon vertrekken.

Zoals gewoonlijk ging het allemaal heel snel met naar het vliegveld gaan en door de veiligheidscontrole heen gaan. Ik ging even ergens ontbijten en ging toen naar de gate. Boarden begon voor de verandering eens op tijd. Het vliegtuig was een propellervliegtuigje en er waren maar 19 rijen met vier stoelen, dus het vliegtuig was echt heel klein. Ik had nog nooit met zo’n vliegtuig gevlogen, dus ik was benieuwd of het anders was dan een gewoon vliegtuig. Het opstijgen en landen was echt verschrikkelijk. Het hele vliegtuig schudde heen en weer en je voelt heel erg dat de piloot gas geeft en remt. Dat is best vreemd en eng is als je dat niet bent gewend. In de lucht is het overigens prima en was er niks aan de hand.

Ongeveer een half uurtje voor de landing in Melaka, krijgen we ineens de mededeling van de piloot dat de airco ermee gestopt was. Voor mij niet heel erg want ik was mijn vest thuis vergeten dus ik zat te bevriezen in dat vliegtuig. Voor andere mensen was het iets minder prettig. Gelukkig landden we veilig en op tijd. Ik nam een grab naar het hostel en checkte daar in. Het hostel was helemaal prima. Het duurde zo’n tien minuten voor dat Helen ook kwam, want haar bus was een beetje vertraagd. Ik had wat bezienswaardigheden uitgezocht die we konden gaan bekijken, maar eerst gingen we even eten. We gingen naar een vegetarisch restaurant, wat heel goed was. Ik had een vegetarische saté wat gemaakt was van paddenstoelen, maar het smaakte dus totaal niet naar paddenstoelen.

Na het eten liepen we eerst naar een winkelcentrum, omdat ik geld moest halen en er geen geldautomaten in het centrum zaten. Heel praktisch. Daarna gingen we wat door de stad lopen. We gingen naar Dutch square, wat er helemaal niet zo heel Nederlands uit ziet. Het stadhuis heet stadhuys en is gebouwd naar het voorbeeld van het stadhuis in Hoorn maar dan compleet in het rood. Verder staat er een molen en wat standbeelden van koeien. Dat is eigenlijk alles wat Nederlands is op het Nederlandse plein. Er is nog een kerk, een fontein en vooral veel souvenirwinkeltjes en irritante riksja’s met een enorme licht- en geluidinstallatie. Echt verschrikkelijk. Het plein was voor de rest wel leuk.

Daarna liepen we naar een protestantse kerk, Chinatown en little India. Die laatste twee vielen een beetje tegen ten op zichte van wat we gewend zijn van Georgetown en Kuala Lumpur. Het was wel interessant om een kerk te zien in Maleisië, want dat zie je dus niet zo vaak. Het zijn voornamelijk Moskeeën en tempels die je veel ziet. Ook in Melaka was dat het geval, dus later op de dag zijn we ook nog naar de Moskee en wat tempels geweest.

Wat dus heel gek is, is dat de Chinese boeddhistische tempels geen kledingvoorschrift hebben. Wat ik van Thailand en Indonesië gewend ben, en ook van de Moskeeën hier en in Indonesië, is dat je eigenlijk altijd bedekt moet zijn. In tempels in ieder geval je knieën en schouders. In Chinese tempels maakt dat dus allemaal niet uit en kun je gewoon naar binnen in een korte broek en een hemdje. Toch voel ik me er altijd wel een beetje ongemakkelijk bij als ik niet bedekt een tempel binnen ga.

Verder hebben we een beetje in het centrum en langs de rivier gelopen. In het centrum kom je soms huizen tegen met Nederlandse namen, zoals Heerenhuis. Ook de belangrijkste straat in Melaka heeft een Nederlandse naam, namelijk Jonkerstraat. Aan het einde van de middag zijn we nog even naar het winkelcentrum gegaan, want daar was het cool en buiten was het heel erg warm, veel warmer dan in Penang. ’s Avonds zijn we naar de nachtmarkt gegaan, wat op zich wel leuk was, maar het is wel heel toeristisch en druk en qua eten was er bijna niks voor vegetariërs. Daarna zijn we nog wat gaan drinken en later zijn we nog ergers nachos gaan eten als een soort laat avondeten.

7 december: Melaka

’s Ochtends checkten we uit bij het hostel en kregen we een gratis drankje. We namen allebei een cappuccino en het was de smerigste cappuccino die ik ooit gedronken heb, goed begin van de dag. De trend zette zich nog even voort toen we gingen ontbijten.

We wilden allebei avocado toast, maar de kok zei dat er noten in het brood zaten. Dat bleek achteraf, wat ik al vermoedde, helemaal niet zo te zijn, maar ik wilde het niet riskeren. Mijn brood werd dus vervangen door wit brood. Toen onze bestelling kwam, bleek dat mijn wit brood niet helemaal was wat ik ervan verwachtte, aangezien het briochebrood bleek te zijn. Dat is dus zoet. Niet echt een goede combinatie met avocado dus. Behalve de broodteleurstelling, hadden ze ook nog eens mijn bestelling verkeerd opgenomen en ik had zalm gekregen in plaats van de champignons die ik had besteld. Ik besloot maar om er even geen probleem van te maken en het gewoon op te eten, want anders moest ik weer twintig minuten wachten.

Na het ontbijt namen we een grab naar een moskee bij de oceaan. Dat was erg mooi. We hadden allebei geen zin om naar binnen te gaan, want in een moskee moet je verplicht een hoofddoek om en een compleet bedekkende jurk aan. Daar was het echt veel te warm voor. We maakten wat foto’s en namen daarna weer een grab terug naar het centrum. Vervolgens besloten we om een boottochtje te gaan maken over de rivier. Dat duurde zo’n veertig minuten en was best wel leuk. Voor mij waren er alleen iets te veel kinderen op de boot. Na de boottrip gingen we even ergens zitten en bestelden we een watermeloensap in een watermeloen (zie foto).

De rest van de dag hebben we souvenirs gekocht en bij de rivier gezeten. Rond 16.00 moesten we terug zijn bij het hostel om onze bagage op te halen en toen zijn we ook maar gewoon naar het vliegveld gegaan, met het idee dat we daar nog even wat konden eten. Dat was zeer zeker niet het geval. Er gaan maar zo’n tien vluchten per dag vanaf Melaka airport en het vliegveld is mega klein. Omdat onze vlucht de laatste vlucht van de dag was, waren alle winkeltjes al dicht. We besloten toen om eten te bestellen, maar dat duurde allemaal veel langer dan stond aangegeven.

Uiteindelijk kregen we ons eten om 18.00 en het boarden begon om 18.05. We gingen heel snel naar de beveiliging, maar toen mochten we er niet doorheen omdat we onze boarding pass moesten printen. We waren natuurlijk de laatste, dus gelukkig ging zowel het printen als de beveiliging heel snel. Toen we eenmaal door de beveiliging waren, had ik alle spullen uit het bakje gepakt zodat we dat niet konden vergeten en Helen rustig haar koffer dicht kon maken. Ik liep naar de gate, die direct na de beveiliging was en toen begon iemand van de beveiliging ineens achter me aan te lopen en tegen me te schreeuwen.

Helen en ik waren allebei heel verward over wat er aan de hand was, want zover wij wisten had ik niks raars gedaan. Wat bleek: ik had Helens paspoort uit het bakje gepakt en ze dachten dat ik haar paspoort wilden stelen. Toen we hadden duidelijk gemaakt dat er niks aan de hand was en dat we samen reisden, was gelukkig alles weer goed en konden we nog even ons eten op eten. Althans, ik kon mijn eten opeten. Ze hadden namelijk geen bestek bij Helens salade gedaan, dus zij moesten wachten tot ze in het vliegtuig om bestek kon vragen.

Het boarden ging heel snel, want de halve vlucht was leeg en het was weer een klein vliegtuigje. De vlucht was hetzelfde als op de heenweg: het opstijgen en landen was verschrikkelijk, maar voor de rest was het prima. Ik vond Melaka wel een leuke stad en ik zou ook wel aanraden om er naartoe te gaan, maar in een dag kun je makkelijk alles zien. Wel is het echt mega toeristisch, vooral met lokale toeristen en dat zorgt ervoor dat die irritante riksja’s met veel te veel licht en veel te harden muziek blijven bestaan. Die riksja’s zijn echt een heel groot nadeel aan Melaka. Rond 20.00 was ik weer thuis. Dat was het dan: het laatste weekend tripje in Maleisië.