De laatste week les, Hanoi en Ha Giang

Vorige week was een gekke week. Voor mij was het mijn laatste week les op de universiteit. De anderen hebben nog wel les deze week, maar ik ga de laatste week niet. Ik ga namelijk naar Vietnam (Hanoi, Ha Giang, Sapa en Ha Long Bay).

Nadat ik terug was uit Malaka zaterdag had ik twee dagen om mijn deadlines te halen en presentaties voor te bereiden. Dat ging allemaal wel prima gelukkig. Dinsdag en woensdag was het vooral veel luisteren naar presentaties en opdrachten inleveren. De tutorial van donderdag ging niet door, dus woensdag was mijn laatste dag op de uni. Woensdagavond hadden we een pre-christmas party dat georganiseerd werd door de Finse uitwisselingsstudenten. Dat was heel gezellig. Donderdag heb ik niet zoveel uitgevoerd en vooral even niks gedaan, aangezien het best wel druk gaat worden de rest van het semester.

13 december: Georgetown en graduation night

Aangezien zowel Helen als ik geen foto’s hadden van onszelf bij de street art in Georgetown en we toch wel vonden dat dat een must is als je daar een half jaar gewoond hebt, besloten we dat het daar vrijdag maar eens tijd voor werd. We maakten de foto’s en gingen daarna nog even lunchen. We moesten allebei redelijk op tijd weer terug, omdat ik Vietnam nog moest plannen en vanwege de graduation night die avond. Toen ik terug was, plande ik inderdaad Vietnam en maakte me klaar voor de Graduation night. Het thema was Back to the 90s.

De graduation night zelf was echt een teleurstelling, maar iedereen had wel leuke outfits aan. Wij dachten dus dat het een feest zou zijn, omdat ze het ook wel ”gala night” noemden. Nou dat was het dus niet. Het was alleen maar samen eten en de certificaten uitreiken. Dat was nog redelijk oke geweest als ze het bestaan van de vegetariërs niet waren vergeten. Gelukkig werd het wel opgelost, maar we kregen uiteindelijk wel een bord met pasta met tomatensaus te eten. Dat is nou niet echt wat je verwacht van een vijfsterrenhotel. Na de graduation night zijn we met zijn allen uitgegaan, wat heel erg leuk was. Dit is waarschijnlijk de laatste keer dat we met alle exchange studenten zijn, dus dit was ook een soort afscheid. Uiteindelijk was ik pas om 6.30 thuis.

14 december: naar Kuala Lumpur

Mijn vlucht was pas om 23.55, dus ik had nog letterlijk de hele dag. Eerst heb ik natuurlijk uitgeslapen. De rest van de dag bestond uit huishoudelijke klusjes doen en inpakken. Rond 22.15 ging ik naar het vliegveld, waar echt amper mensen waren. Mijn vlucht was de laatste van de dag en hij was niet helemaal vol dus dat klopte wel. Ik had een rij voor mezelf dus dat was er prettig. Een uurtje later landden we in Kuala Lumpur.

15 december: naar Vietnam, Hanoi en nachtbus naar Ha Giang

De rest van de nacht moest ik op het vliegveld doorbrengen aangezien mijn vlucht pas om 6.40 ging. Ik dacht slim te zijn en meteen door de douane te gaan, maar ik moest eerst mijn documenten laten verifiëren. Die balie om dat te doen was natuurlijk nog niet open. Na een uur wachten was ik er al helemaal klaar mee, maar ik moest nog tot ongeveer drie uur. Toen bedacht ik me dat ik ook een internet boarding pas had en daarop stond dat ik direct naar de gate mocht. Het was het proberen waard en gelukkig bleek het te werken.

Toen kon ik eindelijk door de immigratie en beveiliging heen. Ik vond een plek om te slapen en kon nog zo’n drie uurtjes slapen. Om 6.00 kon ik boarden en mijn vlucht vertrok op tijd. Ik heb de hele vlucht geslapen en om 8.45 kwamen we in Hanoi aan. Het is daar een uurtje vroeger dan in Maleisië. Ik nam een taxi naar het hostel waar ik een tour geboekt had, want daar moest ik nog een deel van betalen. Ik betaalde de tour en ging ergens ontbijten.

Het was maar tien minuten lopen naar het restaurant, maar ik was er wel al achter dat ik het nog niet helemaal kon vinden in Hanoi. Het is heel druk en chaotisch, dus als je moe bent is dat niet echt waar je op zit te wachten. Ik besloot om na het ontbijt toch maar een hostelkamer te boeken om even wat bij te slapen. Ik zou later toch nog terugkomen in Hanoi en zoveel viel er niet te zien.

De rest van de dag heb ik geslapen en in het hostel gezeten, want ik wilde echt even niet de drukte in. ’s Avonds ging ik ergens wat eten en daarna was het tijd om te verzamelen voor de tour. Ik had een driedaagse motortocht geboekt. Vandaag namen we de nachtbus naar het startpunt, Ha Giang. De nachtbus had echte bedden, wat wel chill was, maar voor de rest kon ik nog steeds totaal niet slapen. Ook hebben ze hier de vreemde gewoonte dat mensen die de bus niet geboekt hebben wel mee mogen, maar dan moeten ze in het gangpad liggen. Dat was ontzettend irritant.

16 december: Ha Giang loop dag 1

Om 3.30 kwamen we aan in het hostel in Ha Giang. We konden nog zo’n drie uur slapen voor we moesten ontbijten. Het hostel was prima. Om 7.30 was het tijd om op te staan en te gaan ontbijten. De groep waarmee ik deze tour ging doen, had ik de vorige dag al ontmoet. We zijn in totaal met zijn negenen: twee Engelse meiden die samen reizen, een Engelse vrouw, een Canadese vrouw, een Duits meisje, een Engelse jongen, een Oostenrijkse jongen, ik en nog een Nederlandse vrouw. De Nederlandse vrouw is 59 en werkt in Myanmar en ze reist alleen en backpackend. Ik had wel respect voor wat ze deed. Ik zie mijn moeder nog niet backpacken en achter op een motor zitten, al helemaal niet voor drie dagen (hoi moeder!).

Na het ontbijt was het tijd om te beginnen met de tour. We deden de tour met zogenaamde “easy riders”, wat eigenlijk gewoon chauffeurs zijn, maar dan op een motor. We ontmoetten onze drivers voor de tour. De drivers spreken geen Engels, op een na want dat is onze gids. Onze gids heet King Kong. Nouja, dat is zijn bijnaam en zo moeten wij hem noemen. We beginnen aan de tocht. Ik moet er in het begin wel heel erg aan wennen, maar daarna vind ik het wel leuk. Het is eigenlijk de hele dag alleen maar door de bergen rijden en achter op een motor zitten.

De volgende twee dagen zullen daarom vooral bestaan uit foto’s, want veel valt er niet over te zeggen en de foto’s spreken voor zich. Ik heb ook wat video’s gemaakt, maar die kan ik hier helaas niet plaatsen. Als je die wilt zien, moet je het me maar even laten weten, dan stuur ik ze door. Hieronder dus de foto’s van de eerste dag.

Toen we aankwamen bij het hotel, was ik helemaal bevroren aangezien het maar tien graden was waar we verbleven. Alles deed pijn van het zitten aangezien je van half negen tot vijf uur onderweg bent, wel met stops natuurlijk, en de wegen nou niet echt in geweldige staat zijn. Overigens vind ik de staat van de wegen wel reuze meevallen. Ik had het veel erger verwacht. Het is ook helemaal niet zo koud, behalve waar we verbleven, maar voor de rest hebben we het met het weer echt heel erg getroffen: zon en droog. Lunch was top met veel vegetarische opties en hetzelfde gold voor het avondeten. ’s Avonds kregen we “happy water”, dat moet dus maïswijn zijn, maar het smaakt naar hele vieze wodka. Daarna deden een aantal mensen nog karaoke maar ik hield mezelf ver weg van de microfoon.

17 december: Ha Giang loop dag 2

Nieuwe dag, nieuwe uitzichtpunten. We kregen om 8.00 ontbijt, wat bestond uit pannenkoeken met banaan en honing, helemaal prima. om 8.30 vertrokken we voor wat de mooiste dag zou moeten zijn. Zie hieronder voor de foto’s van dag twee. Behalve uitzichtpunten bekijken, hebben we vandaag ook gekayakt en om daar te komen, moesten we eerst een half uur lopen. We verbleven vandaag in een homestay, maar dat was echt een stuk minder basic dan ik verwacht had. Er was warm water en we hadden een tweepersoonskamer wat er prima uitzag. Lunch was weer top, weer veel vegetarische opties.

Het avondeten was echt een hele ervaring. We aten met al het personeel van het hostel, onze drivers, onze groep en nog een andere toerist met driver op de grond van het hostel. Het eten was echt geweldig en weer ook veel vegetarische opties. Ik had niet verwacht dat ik ooit nog iets positiefs te vermelden had over rijst, maar niets blijkt minder waar. Natuurlijk was er ook weer happy water en onze drivers deden ook mee (ja vraag mij ook niet hoe dat samen gaat met rijden de volgende dag). Daarna speelden we nog wat spelletjes en gingen we redelijk op tijd naar bed. Dag twee was inderdaad heel mooi, maar voor mij staat het gelijk aan dag één. Wel deed alles weer pijn en denk ik dat ik morgen niet meer kan bewegen.

18 december: Ha Giang loop dag 3

De laatste dag alweer. Heel eerlijk gezegd is het voor mij ook wel genoeg geweest na deze dag. Zoals ik al zei: alles doet pijn en het is allemaal best wel vermoeiend. Zie hieronder de foto’s van dag drie weer. Ik vond dag drie iets minder spectaculair. Het ging er dan ook voornamelijk om dat we weer terugkwamen in Hà Giang. Toch was het nog steeds wel erg mooi en was de waterval een leuke afwisseling, ook al was de waterval zelf een beetje saai en de weg ernaar toe echt verschrikkelijk.

Om 15.30 waren we weer terug in het hostel en was het wachten op de bus die pas om 20.30 ging. Ik schreef mijn blog en pakte mijn tas in. Ook moest ik nog wat doen voor de uni, dus dat kon ik ook mooi even doen. We gingen met de mensen die ook naar Sapa gingen wat eten. Het duurde echt ontzettend lang voordat we iets gevonden hadden. Uiteindelijk vonden we iets lokaals en was er gelukkig iemand die voor me kon vertalen dat ik vegetarisch eet. We kregen een soort pannenkoekjes met ei en taugé en voor de niet-vegetariërs met zeevruchten of vlees en dat kon je dan in rijstvellen rollen met salade. Het was echt verbazingwekkend lekker (en goedkoop).

Daarna liepen we terug en gingen we nog even naar een mini-mart om het snacks voor onderweg te kopen. Toen was het weer wachten, maar gelukkig kwam de bus drie kwartier eerder, wat een wereldwonder is in Azië. We vonden onze plek in de bus, maar helaas was deze een stuk minder luxe dan de eerste die we hadden. Ik probeerde wat te slapen, maar het lukte niet echt. In Sapa maar weer slapen dan.