Onbekend Roemenië: Timişoara en Oradea

Als je aan plekken in Roemenië denkt, denk je toch snel aan de bekendere plaatsen, zoals Boekarest of Transsylvanië. Ik besloot om van de gebaande paden af te gaan en twee andere steden te bezoeken, namelijk Timişoara en Oradea. Timişoara stond gek genoeg al een hele tijd op mijn lijstje van plaatsen om te bezoeken en ik dacht dat dit een logische stop was tussen Belgrado en Boedapest. Zodoende reisde ik van Belgrado naar Timişoara. Onderweg naar Boedapest besloot ik ook nog een stop te maken in Oradea. Lees hieronder meer over hoe mijn ervaring in deze twee onbekende steden was.

Timişoara

Belgrado naar Timişoara

Zoals ik hierboven al schreef, dacht ik dat Timişoara een logische tussenstop was tussen Belgrado en Boedapest. Op de kaart lijkt het niet zo ver uit elkaar te liggen. Het bleek alleen een uitdaging te zijn om er te komen. Alle openbaar vervoer opties stuurde me eerst via Boedapest, dus daar had ik helemaal niets aan. Toen ik hierover aan het praten was met iemand in mijn hostel in Belgrado, zei iemand dat zij ook die kant op gingen en dat zij wel een manier gevonden hadden. Blijkbaar was er een tourbedrijfje dat met een busje heen en weer rijdt tussen Belgrado en Timişoara. Gelukkig was er nog beschikbaarheid, dus zodoende werd ik de volgende dag opgehaald bij het hostel om naar Timişoara te gaan. De reis zelf en de grensovergang verliepen soepel en ik werd vlakbij mijn hostel afgezet, ideaal.

Het hostel

Het hostel had ik aangeraden gekregen van dezelfde mensen als die me verteld hadden hoe ik in Timişoara moest komen. Het is een klein, chill hostel. In het hostel hadden we al snel een groep gevormd met het hele hostel. De rest van de dag hebben we met z’n allen in het hostel gechilld, want het was buiten eigenlijk te warm om iets te doen. Op zich vond ik dat niet erg. Zoveel is er niet te zien in Timişoara en het was heel gezellig in het hostel. Het waren alleen maar Duitssprekende mensen en ik, dus mijn begrip van Duits werd even op de proef gesteld.

’s Avonds belandde we op een feestje midden in een park en gingen we daarna nog naar een andere bar. Dit was heel gezellig. Toen we terugkwamen besloot iemand pasta te maken voor de hele groep en hebben we nog een tijdje buiten gezeten. Met dezelfde groep hebben we de volgende dag een family dinner georganiseerd. De groep bleef zich maar uitbreiden en uiteindelijk hebben we voor een stuk of 15 mensen gekookt. Dit was een grappige ervaring in zo’n kleine keuken, maar alles was uiteindelijk goed gelukt.

De dag erna was het voor mij eigenlijk tijd om door te reizen, maar ik besloot om nog een dagje langer te blijven. Samen met een aantal anderen hadden we een appartement voor een dag, omdat er geen plek meer was in het hostel, maar we mochten wel in de gemeenschappelijke ruimte van het hostel chillen. Dit hebben we dus ook gedaan. ’s Avonds zijn we uiteten geweest met een deel van de groep in een traditioneel restaurant, dus dat was een leuke afsluiting.

De stad

Mijn paar dagen in Timişoara waren dus vooral heel chill en gezellig, maar ik heb nog wel wat van de stad gezien. Er zijn geen mega belangrijke bezienswaardigheden, maar het stadcentrum is mooi en het was leuk om een stukje langs de rivier te lopen. Je ziet een groot verschil tussen het centrum en vlak daar buiten. Het centrum is opgeknapt en wordt netjes onderhouden, maar als je even buiten het centrum loopt, ziet het er veel armer uit met veel vervallen, oude gebouwen. Dit was interessant om te zien. Omdat het zo warm was, was het overdag best wel rustig in de stad. ’s Avonds kwam iedereen naar buiten en was het ontzettend levendig. De stad was zeker een stop waard, maar na een paar dagen is er niet heel veel nieuws meer te zien. Het was vooral de groep die Timişoara voor mij zo leuk maakte.

Oradea

Een matige treinreis

Omdat ik besloten had langer in Timişoara te blijven, had ik minder tijd in Oradea. Sterker nog, ik moest al mijn sightseeing doen voor mijn trein naar Boedapest, die om 9.00 ’s ochtends vertrok. Ik nam de middag daarvoor de trein naar Oradea en kwam rond 17.00 in Oradea aan. Dit was een ervaring op zich. De trein was eigenlijk heel modern, vergelijkbaar met een sprinter in Nederland. Ik was positief verrast na mijn andere ervaringen met treinen in dit deel van Europa. Dit trok snel weg toen ik eenmaal in de trein stapte. De airco bleek namelijk niet te werken. Drie uur lang in een trein zonder airco, waarvan de ramen ook niet open konden, was geen pretje.

Eenmaal in Oradea bleek dat mijn hostel heel ver van het treinstation lag, maar na deze treinrit vond ik het niet erg om even te lopen. Onderweg liep ik een stukje door het centrum en bekeek ik een mooie kerk. In het hostel kreeg ik van de eigenaar een hele lijst met aanraders voor de stad, maar ik heb die dag alleen even wat gegeten en ben ik vervolgens gaan slapen. Ik moest namelijk de volgende ochtend vroeg op om de stad nog te kunnen bekijken.

Extreem vroeg ochtendje sightseeing

Zo gezegd, zo gedaan. Mijn wekker ging om 6.00 en met backpack en al liep ik een half uurtje later richting het centrum. Oradea is gelukkig niet zo groot, dus in een uurtje of twee had ik het hele centrum en het fort wel gezien. Ik had graag nog meer dingen willen doen van de lijst die ik van de hosteleigenaar had gekregen, maar je kunt ook niet alles doen.

Het centrum van Oradea staat vol met kleurrijke, mooie gebouwen. Het was wel minder levendig dan Timişoara, maar dat heeft misschien ook te maken met het feit dat het heel vroeg in de ochtend was. Toch vond ik het een leuke stad om gezien te hebben. Het fort vond ik verbazingwekkend groot. Dit was de eerste plek die ik bezocht en was daarom uitgestorven, maar ik kan me voorstellen dat het hier ’s avonds erg gezellig is. Vanaf het centrum liep ik naar het treinstation, waar ik bijna mijn trein miste. Dat was voor nu even het einde van mijn bezoek aan Roemenië, maar ik kan alvast verklappen dat dit niet de laatste keer was dat ik in dit land was. Maar voor nu: op naar Boedapest!