Boottrip Flores – Lombok

Afgelopen week heb ik een boottrip van vier dagen gedaan op een boot met heel erg weinig faciliteiten. Er was geen internet, geen douche, alleen Indonesische toiletten (je weet wel zo’n gat, waar ik dus totaal niet mee kan omgaan) en je leeft op rijst. Slapen doe je op het dek, op een heel dun matje met 19 anderen. Dat laatste klinkt echt verschrikkelijk, maar eerlijk gezegd heb ik er prima geslapen.

Ik begon in Labuan Bajo in Flores en eindigde op het eiland Gili Air, wat bij Lombok hoort. Deze hele boottrip stond eigenlijk helemaal niet op mijn planning, maar omdat ik zoveel mensen hoorde die er enthousiast over waren, heb ik hem toch in mijn planning gestopt. Wat de boottrip zo bijzonder maakt is dat je via de Komodo eilanden gaat. Hieronder kun je lezen wat ik per dag gedaan heb en of het echt zo geweldig is als iedereen beweert (en foto’s natuurlijk).

15 augustus: van Bali naar Flores

Nadat ik 14 augustus ’s avonds eindelijk in Bali aangekomen was, ging ik de volgende dag ’s ochtends alweer weg. Uitrusten was er dus nog niet echt van gekomen. Niet dat dat heel erg was, want vanaf morgen zat ik vier dagen lang op een boot waar niks te doen is, dus tijd genoeg om uit te rusten. Ik vloog om 12.45 van Bali naar Labuan Bajo, Flores. Omdat ik gehoord had dat de meeste Indonesische vliegtuigmaatschappijen niet echt betrouwbaar zijn qua vluchttijden en dat vluchten vaak geannuleerd worden, had ik er expres voor gekozen om met AirAsia te vliegen. Zij zouden namelijk meestal wel op tijd vliegen. Ik benadruk meestal maar even, want ik had natuurlijk vertraging. Uiteindelijk vloog ik een uur later dan gepland, maar goed ik vloog in ieder geval.

Het uitzicht onderweg was prachtig. Vanaf Labuan Bajo airport zou ik door het hostel opgehaald worden. Ook dat ging niet helemaal zoals gepland, want de chauffeur stond er niet. Gelukkig waren er nog meer mensen die hetzelfde probleem hadden en na wat mails sturen naar het hostel kwamen ze ons toch halen. Het hostel waar ik sliep had echt een heel mooi uitzicht over de zee, vooral de zonsondergang was mooi. De rest van de dag bestond vooral uit de boottocht betalen en inkopen doen, want ik had al meerdere keren gelezen dat je zelf wat extra snacks mee moest nemen omdat de drie maaltijden die inbegrepen zaten bij de boottrip niet altijd genoeg zouden zijn. Ik at bij het restaurant van het hostel, wat een heel goede plek was om de zonsondergang te bekijken.

16 augustus: boottrip dag 1

Om half acht werden we door het hostel afgezet bij de organisatie van de boottrip (Wanua adventures, mocht je dat leuk vinden om te weten). Na een hele chaotische incheck werden we naar de boot gebracht. Er vaarde drie boten, twee kleine en een grote. Ik zat op een van de kleine en wij waren met 22 mensen, wat perfect bleek te zijn. Op onze boot zaten nog twee alleenreizende meiden die toevallig ook allebei Nederlands spraken en voor de rest waren er vier stellen, een familie met twee kinderen van 6 en 7 en drie vriendengroepen. De meeste waren rond de 25 jaar. Het was een hele gezellige groep, alleen soms was het wel vervelend dat ongeveer 2/3 Frans was en er dus voornamelijk in het Frans werd gepraat. Ik mag dan misschien zes jaar Frans gehad hebben op de middelbare school, maar dit was absoluut niet te volgen.

Het was ongeveer 2,5 uur varen naar de eerste bestemming: Rinca Island. Tijdens de vaartijd heb ik de hele trip eigenlijk vooral geslapen en gelezen. Rinca Island schijnt de beste plek te zijn om Komodo varanen te spotten. We deden een wandeling van een uur en we hebben er heel veel gezien. Ik wist dat die beesten groot waren, maar in het echt vond ik het nog veel indrukwekkender. De tweede stop was Pink Beach. Daar konden we snorkelen en even zwemmen. De naam Pink beach is wel een beetje misleidend, want er is maar een heel klein gedeelte dat een roze gloed heeft door het rode koraal wat op het strand is aangespoeld. Je kunt het op de foto’s ook niet echt goed zien. Het snorkelen was wel leuk, maar er was niet bijzonder veel te zien.

Na 2,5 uur verder varen kwamen we aan bij Komodo eiland. De naam zegt het al: daar kun je dus Komodovaranen zien, maar het schijnt op dit eiland moeilijker te zijn dan op Rinca. Dat bleek, want we hebben er hier een stuk minder gezien dan op Rinca, maar ik vond het nog steeds indrukwekkend. Overnachten zouden we vandaag niet varend doen, maar voor de kust van een eilandje waar we de zonsopkomst gingen bekijken (weer om vijf uur op) en waar het bekende viewpoint is.

17 augustus: boottrip dag 2

Om half zes zat ik in een klein bootje op weg naar het eiland. Na een hike van ongeveer een half uurtje, die voornamelijk bestond uit traplopen, was ik bij het viewpoint. De zonsopkomst was heel mooi en het viewpoint ook, alleen jammer van de hoeveelheid mensen. Het schijnt normaal minder druk te zijn, maar wij waren er precies op independence day, waardoor er ook veel Indonesische toeristen waren. Na de zonsopkomst kregen we ontbijt op de boot en gingen we naar de volgende stop: Manta point. Dit is een plek midden op zee, waar je goed met manta roggen kunt snorkelen. We hebben er inderdaad een aantal gezien, maar de zee was heel diep dus ik heb daar helaas geen foto’s van kunnen maken. Hierna stopten we bij een plek om te snorkelen en zwemmen. Ik besloot deze even over te slaan, omdat ik even genoeg gesnorkeld had.

Vanaf de zwemplek was het veertien uur varen, de hele nacht door dus. Deze nacht was qua golven heel erg heftig en ik heb ook niet echt goed geslapen deze nacht. Gelukkig hoefden we niet op vijf uur op te staan de volgende ochtend. Wat ik heel erg bijzonder vond, maar wat ik helaas ook niet op de foto heb kunnen krijgen, was dat er een tijdje dolfijnen met onze boot mee zwommen. Echt heel gaaf!

18 augustus: boottrip dag 3

De dag begon dan wel niet om vijf uur, maar echt uitslapen was er ook niet bij, want om zeven uur stond het ontbijt alweer klaar. Ik had niet gehoord dat de gids geroepen had dat er ontbijt was, dus ik was een beetje aan de late kant. ’s Ochtends was het tijd voor een beetje actie. We gingen naar een waterval, waar we vervolgens op moesten klimmen om bij de ”zwembaden” te komen. Allemaal leuk, maar ik zag het toch niet zo zitten om die waterval op te klimmen. Uiteindelijk ben ik, wel een beetje gedwongen door de gids, toch gegaan en het was inderdaad niet zo glad als ik dacht.

Daarna liepen we terug naar het strand en gingen we daar nog even zwemmen en snorkelen. Dit was wel een mooie snorkelplek. De boottrip was alweer bijna ten einde gekomen. Nog één zwemplek en een mooie zonsondergang en de dag was alweer voorbij. De laatste nacht heb ik wel goed geslapen.

19 augustus: boottrip dag 4

Eigenlijk was dit niet echt een boottrip dag meer, maar meer een bustrip dag. ’s Ochtends bekeken we de zonsopkomst weer om vijf uur, deze keer vanaf een heuvel op een of ander eilandje. Op zich wel mooi, maar ik had het een beetje gehad met alle zonsopkomsten en het vroege opstaan. Na de zonsopkomst was het twee uurtjes varen naar de haven van Lombok. Deze ligt in het oosten en ik (en de rest van de groep) moesten naar het westen, een busreisje van zo’n 3,5 uur. Onderweg stopten we nog even bij het kantoor van de organisatie. We kregen daar gelukkig ook lunch en wat drinken. Ik hoefde zelf geen tickets te kopen, want de boot naar de gili’s zit wel bij de boottocht.

Om 15.00 was ik eindelijk op Gili Air. Je hebt drie gili eilanden: Gili T, Gili Air en Gili Meno. Gili T is het partyeiland, op Gili Meno is helemaal niks en Gili Air zit er tussenin. Om van de boot af te komen, moest je eerst het water in stappen en dan de kant op. Dat ging bij mij even mis en ik viel met backpack en al op de grond. Gelukkig was het de grond en niet het water. Ik liep naar mijn hostel en was ik heel blij dat ik eindelijk weer kon douchen. ’s Avonds bekeek ik de zonsondergang, at ik geen rijst en ging ik nog wat drinken met mensen uit mijn hostel bij een tentje met live muziek.

Eindoordeel over de boottrip: Ik vond het onvergetelijk en ik had het absoluut niet willen missen. Het personeel was top, de boot voelde veilig, de mensen op de boot waren gezellig en ik heb hele mooie dingen gezien. Bonuspuntje: ze houden heel goed rekening met allergieën en vegetariërs. Wat dingen die ik jammer vond: als je de boottrip van Flores naar Lombok doet, heb je het hoogtepunt eigenlijk op dag 1 al gehad; soms stop je maar heel kort op plekken waar ik graag wat langer gebleven had en het eten is een beetje beperkt, zowel in hoeveelheid als in variatie. Maar al met al zou ik het 100% aanraden.

20 augustus: Gili air

Vandaag was de bedoeling om helemaal niks te doen. Even al mijn foto’s uitzoeken, deze blog schrijven en ’s middags even naar het strand of het zwembad. Dat is precies wat ik gedaan heb. ’s Middags heb ik geluncht met mensen uit het hostel en ben ik met dezelfde mensen naar het strand geweest. We bekeken de zonsondergang en gingen daarna eten en naar de live muziek bar. Een meisje dat we ontmoet hadden in het hostel bleek daar te gaan zingen ’s avonds, dus dat was leuk. Ik heb niet heel veel meer te zeggen over deze dag, want ik heb bijna niks gedaan, ook wel eens lekker.

Wel was er nog wat geld paniek, omdat alle atm’s op het eiland niet werkten (nu ik dit schrijf nog steeds niet, dus dat is een beetje jammer). Gelukkig accepteren ze hier bijna overal creditcards, dus dat heeft me weer even gered.

21 augustus: snorkelen

Eigenlijk zou ik vandaag naar een ander eiland gaan, maar ik heb besloten om nog twee dagen langer te blijven. Samen met drie anderen uit het hostel zouden we gaan snorkelen vandaag. Bij het ontbijt was er nog een ander meisje die graag meewilde, dus uiteindelijk gingen we met zijn vijven. We stopten eerst bij een soort standbeeld wat onderwater is geplaatst, maar er waren daar zoveel mensen dat we het na een kwartiertje wel weer gezien hadden. Wel waren er veel vissen. Ik was alleen zo stom om mijn camera niet mee te nemen, dus daarvan heb ik geen foto’s.

Daarna gingen we naar een rustigere plek. Daar waren wel wat minder vissen, maar zonder al die mensen was deze plek toch beter. Als laatste gingen we naar Turtle heaven. Zoals de naam al zegt: daar kun je dus met schildpadden snorkelen (en duiken). Er waren aardig wat mensen, maar ik had er eerlijk gezegd nog veel meer verwacht. Met nul verwachting dat we echt schildpadden gingen zien, gingen we het water in. We hadden het vermoeden dat de schildpadden zich echt niet gingen laten zien met zoveel mensen. Niets bleek minder waar te zien: ik heb een stuk of vijf schildpadden gezien en ook van best wel dichtbij. Deze keer was ik zo slim om wel mijn camera mee te nemen. Na turtle point gingen we weer terug.

De rest van de dag heb ik bij het zwembad gelegen, even wat dingen gepland en daarna ben ik naar mijn nieuwe hostel verplaatst, omdat het hostel waar ik eerst zat vol zat. ’s Avonds heb ik met de mensen van mijn vorige hostel wat gegeten en zijn we weer naar de live music geweest.