Gili Air en de Nusa’s: een eiland weekje

Vorige week was ik al op Gili Air. Daar ben ik deze week ook nog voor een deel gebleven. Daarna ben ik naar Gili Trawangan gegaan om vanuit daar naar een andere eilandengroep te gaan: de Nusa’s. Eerst bezocht ik Nusa Penida en daarna Nusa Lembongan en Nusa Ceningan. Zoals de titel al zegt, veel eilanden dus. Als afsluiter ben ik twee dagen in een wat luxer hotel geweest in Sanur, wat op Bali ligt.

22 augustus: nog een dagje Gili Air

Vandaag was ik nog steeds op Gili Air en heb ik echt helemaal niets uitgevoerd. Ik ben ergens gaan ontbijten en daar ben ik de rest van de week gaan plannen. Toen ik daar eindelijk mee klaar was, was het alweer lunchtijd, dus ik ben ook maar gewoon daar gaan lunchen. Daarna ben ik teruggegaan naar mijn hostel. Ik deel mijn kamer met een Nederlands meisje vandaag en met haar ben ik de rest van de dag nog even over het eiland gaan lopen.

’s Avonds aten we in een lokaal tentje waar je zelf je eten op mag scheppen, wat ik nog al een bijzondere ervaring vond. Daarna wilde we naar de live music bar waar ik al zo’n vier avonden te vinden ben. Dat ging niet door, want er was geen live music die avond. Toen zijn we maar teruggegaan naar het hostel en zijn we maar gaan slapen.

23 augustus: Naar Gili Trawangan

Ik zou eigenlijk de boot om 8.00 naar Gili T nemen, maar ik besloot op het laatste moment om toch de boot van 15.00 te nemen. Ik ben de rest van de dag met het meisje met wie ik mijn kamer deelde op het strand geweest en daarna namen we om 15.00 samen de boot. Zij ging naar Gili Meno en ik dus naar Gili T. Het was een boottochtje van ongeveer een half uur en deze keer ben ik niet van de boot gevallen, dus dat was ook wel prettig.

Er werd me verteld dat Gili T een party eiland is, dus daar was ik op voorbereid. Mijn hostel was heel erg chill en de eigenaren waren ook heel aardig. De rest van de dag heb ik het eiland rondgelopen en heb ik de zonsondergang bekeken, die niet heel erg spectaculair was. Ik sliep met twee Nederlandse meisjes op een kamer. Met hen (en de rest van het hostel) ben ik ’s avonds uitgegaan. Er zijn dus maar twee clubs op het eiland, waar we beide heen zijn gegaan. Dat was wel leuk, voor zo lang het duurde. Blijkbaar gaat alles op Gili T namelijk om 1.00/2.00 dicht. Voor mij was dat helemaal prima, want ik had de volgende dag de boot al om 8.00. Ik ben heel blij dat ik uiteindelijk maar een dagje naar Gili T gegaan ben, want ik vond Gili Air veel mooier en rustiger.

24 augustus: naar Nusa Penida

Vandaag reisde ik van Gili T naar Nusa Penida. De boot zou direct zijn, maar dat was dus onzin. We stopten nog bij Gili Meno, Gili Air en in Bangsal op Lombok, wat dus totaal de andere kant op is. De boottocht zou eigenlijk twee uur duren, maar ik heb er uiteindelijk drie uur over gedaan. Ik had horror verhalen gehoord over de boottocht, dus ik had me op het ergste voorbereid. Gelukkig viel het me erg mee. Het duurde dus alleen veel langer dan gepland en de golven waren redelijk hoog, maar niet zo hoog als ik verwacht had. Wat wel een beetje dom was, was dat ik mijn ontbijt in het hostel vergeten was, dus ik heb de boottocht overleefd zonder eten.

Vanaf de haven pakte ik een taxi naar mijn hostel en checkte daar in (en ik kreeg fruit bij het inchecken, waar ik heel erg blij mee was). Ik was gisteren al een beetje verkouden, maar vandaag werd dat ineens heel erg. Uiteindelijk besloot ik om vandaag niks meer te gaan doen. Ik heb een paar uur geslapen en daarna hoorde ik een meisje (Lorena) praten over een dag tour die ik eigenlijk ook morgen wilde doen. Zij deed hem met een ander meisje (Francesca) die niet in ons hostel verbleef en ze hadden nog plek over, dus ik kon met hen mee.

’s Avonds ging ik met hen wat eten om ook Francesca te leren kennen. Uiteindelijk eindigden we met zeven mensen in een restaurant, dus dat was wel gezellig. We gingen redelijk op tijd weer terug naar het hostel, want onze tour begon vroeg en ik voelde me nog steeds niet helemaal goed.

25 augustus: Westkust van Nusa Penida

Vandaag gingen Lorena, Francesca en ik een tour doen langs de Westkust van Nusa Penida. We aten ontbijt in het hostel en daarna werden we om 8.00 opgehaald door onze chauffeur. Nadat we Francesca hadden opgehaald reden we naar de eerste stop: Kelingking beach. Dit is de meest toeristische plaats op het eiland. Wij waren er op tijd, dus gelukkig waren er nog niet zo heel veel mensen. Het is wel toeristisch met een reden, want het is er oprecht prachtig. Daarna reden we door naar Angel’s billabong en broken beach. Broken beach ook weer heel mooi.

Angel’s billabong was een beetje teleurstellend. Bij broken beach zagen manta rays vanaf waar we stonden en we hebben ook dolfijnen gezien. Onze laatste stop was Crystal bay. Hier zouden we de zonsondergang kijken, die rond 18.00 is, alleen wij waren er al om 14.00. We besloten toch maar gewoon te blijven en we hebben de hele middag op het strand gelegen. Ik heb vooral geslapen, omdat ik me nog steeds ziek voelde. Na het strand voelde ik me gelukkig wel iets beter.

Rond 18.00 reden we weer terug naar het hostel en Lorena en ik besloten om morgen de oostkust te gaan doen met dezelfde driver als die we vandaag hadden. De driver is goedkoop en hij spreekt Engels, dus dat is fijn. Hij rijdt echt als een idioot, maar dat doet iedereen hier. De wegen op Nusa Penida zijn echt verschrikkelijk: er zitten mega gaten in de weg (voor zover je het nog een weg kan noemen) en de wegen zijn te smal voor twee auto’s.

Toch waren we wel blij dat we met de auto waren en niet met de scooter, wat wel veel goedkoper is, omdat we zoveel verhalen hebben gehoord over scooterongelukken en we ook een aantal mensen hebben gesproken die hier al vier weken zijn omdat ze een scooterongeluk gehad hadden. Al met al een geslaagde dag met af en toe wat angst om in een ravijn te storten. ’s Avonds aten we samen en daarna was het weer tijd om te gaan slapen, want ook morgen begon de dag weer vroeg.

26 augustus: oostkust van Nusa Penida

Iets later dan gisteren, maar toch nog wel vroeg (9.00), werden we opgehaald bij ons hostel door de chauffeur. Het plan was om vier dingen te bezoeken: Diamond beach, the Tree house, Atuh beach en Thousand islands, maar onderweg vroeg onze chauffeur of we naar een tempel in een grot wilden. We zijn er heengegaan omdat hij zei dat het mooi was. Het was op zich wel leuk om te zien, maar verre van bijzonder en ik heb veel mooiere tempels gezien. Maar goed, het kostte ons 20.000 rupiah (1,30) en een half uur van onze tijd, wat allemaal wel te overzien is. Na de tempel reden we naar de boomhut. We hadden geen idee wat we ervan moesten verwachten. Het bleek alleen een uitzichtpunt te zijn, want je kon de hele boomhut helemaal niet in. Gelukkig was het wel een mooi uitzichtpunt.

Daarna liepen we terug naar de auto en toen bleek dat we het idee van de tour langs de oostkust een beetje verkeerd begrepen hadden. Blijkbaar lagen alle vier de bezienswaardigheden op loopafstand van elkaar. Voor ons alleen maar beter want dan hoefden we niet nog langer in de auto te zitten bij onze chauffeur die nog gevaarlijker reed dan gisteren. We liepen naar het uitzichtpunt over de Duizend eilanden (je zou bijna denken dat we in Langedijk zijn). Ook dit was weer heel mooi.

Hierna was het een klein kwartiertje lopen naar Diamond beach. Wij besloten om alleen bij het uitzichtpunt te blijven, omdat we dachten dat het geen toegevoegde waarde had om het hele stuk naar beneden te gaan lopen, wat foto’s te maken en weer het hele stuk naar boven te lopen. We liepen naar onze laatste stop: Atuh beach. Hier gingen we wel naar beneden. We lunchte hier en chillde wat op het strand. Daarna vonden we het wel mooi geweest en zijn we teruggebracht naar het hostel.

Voor de terugweg hadden we gevraagd of hij wat rustiger wilde rijden, wat hij gelukkig ook deed, dus de terugweg was een stuk relaxter. De rest van de middag bestond uit plannen en inpakken. ’s Avonds aten we nog wat en daarna gingen we weer vroeg slapen. Ik voelde me gelukkig al een stuk beter dan de afgelopen twee dagen, maar nog steeds niet helemaal honderd procent.

27 augustus: snorkelen en naar Nusa Lembongan

Gisteren heb ik besloten om toch maar de snorkeltrip naar de manta’s te gaan doen. Dit betekende dat ik om 6.30 op moest staan. Ik pakte snel al mijn bagage weer in, ging nog even ontbijten en nam afscheid van Lorena. Om 7.30 werd ik opgehaald door de pick-up. Ik was ervan uitgegaan dat dat een auto zou zijn, maar blijkbaar was het een scooter. Daar was ik niet heel blij mee, maar ik had niet echt een andere optie dan met al mijn bagage achterop die scooter te gaan. Ik moest eigenlijk al blij zijn dat ik achterop mocht, want de jongen met wie ik de snorkeltrip ging doen, moest zelf rijden.

Gelukkig ging alles goed en kwam ik veilig bij de haven aan. Ik kon mijn spullen achterlaten in het kantoor van de organisatie van de snorkeltour. We gingen de boot op (nouja, het was meer een bootje) en we waren uiteindelijk met 12 mensen. Eerst gingen we naar Manta bay. Dit was nog al een tochtje. De golven waren namelijk mega hoog. Dat was af en toe best wel eng en het was eigenlijk totaal niet veilig.

Eenmaal bij Manta bay aangekomen mochten we het water in. Ook daar waren de golven best hoog en de stroming heel sterk. Nou kan ik redelijk zwemmen, maar dit was echt niet te doen. Ik ben toen terug naar de boot gegaan om een zwemvest te vragen en dat was een hele goede keuze, want anders was ik echt verdronken. Blijkbaar was ik niet de enige met problemen, want uiteindelijk eindigde bijna de hele boot met een zwemvest aan. Gelukkig spotten we wel een aantal manta’s. Dat was heel gaaf. Ik wist dat ze groot waren, maar in het echt zijn ze nog veel groter.

Daarna gingen we naar een andere snorkelspot. Deze was gelukkig wel goed te doen qua stroming en golven. Hier heb ik voornamelijk veel vissen gezien en het koraal was heel kleurrijk. De derde snorkelspot heb ik even overgeslagen. Deze lag bij een klif en je moest er ongeveer een meter vanaf zwemmen. Dat vond ik niet een heel goed idee, aangezien er maar een golf hoefde te komen om je tegen de klif te gooien. Ik heb inderdaad een aantal mensen gezien bij wie dit gebeurde en dat zag er niet heel fijn uit. Volgens mij heeft iedereen het wel overleeft, maar het zag er echt niet goed uit. Gelukkig gebeurde dit niet in onze groep. Wel was er een meisje dat onze boot kwijt geraakt was en teruggebracht moest worden door een andere boot.

De laatste snorkelspot was ook goed te doen en daar heb ik veel grote vissen gezien. Qua organisatie en veiligheid was het dus niet echt top, maar ik heb wel mooie dingen gezien. Ik was toch wel erg blij toen ik weer terug was in de haven.

Vanaf daar nam ik de boot naar Nusa Lembongan. Dit was tien minuutjes varen, dus dat was prima te doen. Vanaf de haven op Nusa Lembongan wilde ik naar mijn hostel lopen, dat 2,5 km van de haven lag. Ik begon hieraan en het was toch iets verder dan ik dacht. Uiteindelijk kwam ik iemand tegen die vroeg of ik een lift nodig had. Dat heb ik maar geaccepteerd en hij heeft me gratis, weer achterop de scooter met al mijn bagage, naar het hostel gebracht, wat heel aardig was.

Daarna heb ik een tijdje in het hostel gezeten omdat mijn kamer nog niet klaar was. De eigenaren van het hostel zijn mega aardig en wat ik indrukwekkend vind, is dat ze iedereens naam onthouden vanaf het moment dat je bent ingecheckt. Ik ben daar nog steeds verbaasd over. ’s Middags ben ik naar Dream beach gelopen en ben ik met wat mensen uit het hostel meegegaan naar de mangrove om daar te gaan snorkelen. Toen we daar aankwamen bleek alleen dat we niet konden snorkelen vanwege het lage water. Zij zijn toen naar dream beach gegaan, maar ik had daar geen zin in, dus ben ik naar twee andere stranden gelopen om de zonsondergang te bekijken. Ook ben ik nog naar Devil’s tear geweest, maar daar was ik heel snel weer weg vanwege de hoeveelheid Chinese toeristen.

28 augustus: Tour op Nusa Lembongan

Vandaag heb ik een tour gedaan over Nusa Lembongan. Ik mocht achterop de scooter bij de vrouw van de hosteleigenaar en zij zou me het hele eiland laten zien en ook Nusa Ceningan, dat te bereiken is via een brug. We zijn eerst naar Nusa Ceningan gegaan. Daar ben ik naar Blue Lagoon geweest. Dat is een soort inham tussen de rotsen, waar het water felblauw is. Daarna reden we naar twee uitzichtpunten en nog een mooi strand.

Over de gele brug gingen we weer terug naar Nusa Lembongan. We reden naar de mangrove, waar je een boottocht kan maken. Ze vragen daar echt belachelijke prijzen, dus dat heb ik even overgeslagen. Langs zo’n vijf stranden zijn we weer terug naar het hostel gereden. De tour was heel mooi, maar ik duurde veel korter dan ik dacht. Ik ging rond 9.45 weg en we waren om 11.15 alweer terug. ’s Middags ben ik naar het strand geweest, maar dat was nog al overspoelt door Chinezen, dus ik was snel weer terug. De rest van de dag ben ik bij het zwembad van het hostel gebleven en heb ik niet zoveel meer gedaan.

29 augustus: Naar Bali

De een-na-laatste dag alweer. Vanaf nu heb ik eigenlijk niets meer op de planning staan qua bezienswaardigheden. Ik merkte de afgelopen dagen al dat ik misschien iets te veel dingen gezien heb de afgelopen drie weken en dat ik eigenlijk niet zoveel zin meer had om steeds dingen te gaan bekijken. Het plan is om de laatste twee dagen te spenderen aan het zwembad van het hotel (ja, geen hostel deze keer) of op het strand.

’s Ochtends nam ik de boot naar Bali. Ik was erop voorbereid dat dit een helse boottocht ging worden met hele hoge golven, want dat had ik al van meerdere mensen gehoord. Lorena die ik op Nusa Penida ontmoet had, zei bijvoorbeeld dat ze bijna niet normaal kon blijven zitten vanwege de hoge golven. Ik was voorbereid op het ergste, maar bij mij viel gelukkig alles mee. De boot was ook niet vol, dus ik had de hele bank voor mezelf.

Na een half uurtje varen, kwamen we aan in de haven van Sanur. Ik had besloten om gewoon in Sanur te blijven voor de laatste twee dagen, omdat ik toch niets meer ging doen en het redelijk dichtbij het vliegveld ligt. Het was twintig minuten lopen naar mijn hotel, wat op zich goed te doen was. Uiteindelijk deed ik er iets langer over, omdat het hotel niet goed in mijn navigatie stond, waardoor ik de weg niet kon vinden.

Bij de receptie kreeg ik een paars welkomsdrankje. Het bleek dragonfruit sap te zijn, wat ik al vermoedde en waar ik niet heel erg fan van ben, maar toch aardig dat ze het aanbieden. Ik werd meteen naar mijn kamer gebracht die echt mega groot was. De rest van de dag heb ik bij het zwembad gelegen en een beetje gezwommen. Toen ik terug naar mijn kamer ging, was het ineens vier uur. Ik ben toen even de stad ingegaan, maar er was niet echt iets te zien, op toeristische winkeltjes na.

Ik at wat in de stad en ben daarna teruggegaan naar het hotel. ’s Avonds heb ik de laatste dingen voor Maleisië geregeld. Mijn visum is niet rond, dus ik moest nog wat dingen regelen om het land binnen te komen. Er zijn gelukkig meer mensen die geen visum hebben, dus ik ben in ieder geval niet de enige.

30 augustus: de laatste dag

Het is een dag waarover ik heel weinig te zeggen heb. Ik heb ontbeten, mijn spullen helemaal uitgezocht en ingepakt, gezwommen, bij het zwembad gelegen, nog wat souvenirs gekocht en dat was het wel. Mijn vlucht was pas om 1.10 ’s nachts, dus ik had nog de hele dag om in Sanur te spenderen en ik mocht gelukkig gebruik maken van de hotelfaciliteiten.

’s Avonds nam ik een taxi naar het vliegveld. Om 1.10 vlieg ik met Malaysian Airlines van Denpasar naar Kuala Lumpur, wat een vlucht is van drie uur. In KL heb ik een overstap van vier uur en daarna vlieg ik, ook met Malaysian Airlines, van KL naar Penang. En dat was het dan: het einde van mijn Indonesië avontuur. De afgelopen weken heb ik het ontzettend naar mijn zin gehad. Ik heb heel veel mooie dingen gezien, leuke mensen ontmoet en lekkere dingen gegeten (niet geheel onbelangrijk). Een ding is zeker: Ik wil nog een (of meer) keer terug om de eilanden te zien waar ik nu geen tijd voor had. Maar voor nu: op naar het volgende avontuur in Maleisië!