De oriëntatieweek

Na drie weken vakantie gevierd te hebben, was het nu over met het niks doen en moest ik weer aan het werk. Nouja, een soort van dan. Het was tijd voor de oriëntatieweek op de universiteit in Maleisië. Al met al, een hele drukke week met wat problemen, maar vooral met veel leuke dingen.

31 augustus: Bijkomen van de reis

Mijn vlucht vanaf Bali ging om 1.10 en het was ongeveer drie uur vliegen naar Kuala Lumpur, waar ik moest overstappen. De vlucht was helemaal prima, maar ik heb geen oog dicht gedaan. Helemaal gesloopt kwam ik aan op Kuala Lumpur airport. Ik dacht dus dat het overstappen duidelijk aangegeven zou staan, net zoals in Dubai. Dat was niet het geval. We werden naar de transferbalie gestuurd, alleen bleek dat dat alleen voor internationale vluchten was en ik had een binnenlandse vlucht. Bij die balie zat niemand, dus mocht ik het zelf uitzoeken. Ik ben toen maar gewoon de bordjes naar de gate gevolgd en dat bleek genoeg te zijn.

Mijn vlucht was pas om 8.30, dus ik moest nog zo’n drie uur wachten toen ik de gate gevonden had. Althans, ik dacht dat ik de gate gevonden had, totdat ik erachter kwam dat ik bij de verkeerde vlucht gekeken had. Ik had bij de vlucht naar Penang om 8.00 gekeken in plaats van 8.30. Gelukkig kwam ik er op tijd achter en hoefde ik alleen maar naar de andere kant van het vliegveld te lopen. De vlucht van 50 minuten was weer prima, voor zover ik er iets van heb meegekregen want ik heb letterlijk de hele vlucht geslapen.

Vanaf het vliegveld werd ik opgehaald door de buddies. Dat zijn lokale studenten die de internationale studenten helpen. Samen met twee Indonesische studenten werd ik naar de campus gebracht voor de aanmelding. De campus is heel modern en vooral heel groot. Zo groot dat mensen taxi’s gebruiken om van het ene gebouw naar het andere te komen. Na de registratie werd ik naar mijn appartment gebracht door de huisbaas die zichzelf “mama Wendy” noemt. Deze vrouw is ontzettend vervelend en ze blijft maar doorpraten en klagen over dat de studenten haar werk niet waarderen. Niemand zegt er iets van, want ze regelt onze appartmenten, waar iedereen wel heel blij mee is.

Eerst word ik samen met wat anderen naar de supermarkt gebracht om inkopen te doen. Wat precies weet ik niet want ik ben amper 5 minuten in het appartement geweest dus ik had geen idee wat er wel en niet in het appartement aanwezig was. Na de supermarkt heb ik de rest van de dag uitgerust en wat bijgeslapen. Mijn huisgenoten zouden morgen komen, dus ik had het appartement voor mezelf.

1 september: Georgetown

Vandaag heb ik eerst even goed uitgeslapen en ’s middags ben ik naar Georgetown gegaan. Georgetown staat bekend om zijn streetart. Dat heb ik dan ook veel gezien tijdens mijn wandeling door de stad. Verder is het niet zo heel druk qua verkeer dus het voelt niet zo erg als een stad aan. Er is ook niet zo veel hoogbouw, dus dat helpt ook wel mee. Ik vind de stad tot nu toe heel gezellig. De barstraat was helaas niet zo levendig toen ik er ’s middags was. Ik at daar wel Laksa in een vegetarisch restaurant. Laksa is een soort soep waar normaal vis in zit, alleen in mijn geval nu dus niet. Ook is het blijkbaar heel pittig, maar daar kwam ik pas achter toen ik het aan het eten was.

Toen ik terugging naar het appartement, waren mijn huisgenoten aangekomen. Ik wist al dat het twee Koreaanse meisjes waren. Ik stelde me voor en ik zei iets van: Hi! I’m Ilse, nice to meet you, waarop een van mijn huisgenoten antwoordde: Hi! I’m Korean. Ja, dat was het niveau van hun Engels dus… De communicatie ging niet heel makkelijk, dus ik vermoedde dat dat nog wel wat problemen zou veroorzaken. Niets bleek minder waar, want toen ik ’s avonds een agenda aan het maken was (die verkopen ze hier dus niet), kwamen ze met koffers en al uit hun kamers en vertelden me dat ze naar een ander appartement gingen, omdat ze niet blij waren met hun kamer. Toen was ik dus weer alleen.

2 september: start van de oriëntatieweek

Om 7.30 werd ik verwacht op de campus. Persoonlijk vond ik dat een beetje te vroeg, maar niks aan te doen, dus ging ik gewoon om 7.00 de deur uit. Het is ongeveer 15 minuten lopen naar de campus, maar je moet nog een kruispunt oversteken, wat nog al een uitdaging is en lang duurt. Ik was ruim op tijd en we begonnen eerst met een ontbijt. Dat was nog al een ervaring, want het ontbijt bestond uit pannenkoeken en pasta, een bijzondere combinatie. Tijdens het ontbijt kregen we een welkomspraatje te horen en daarna mochten we naar een zaal om nog zo’n 1,5 uur praatjes aan te horen. Op zich was dat wel minder saai dan dat het klinkt. Vooral het praatje van de buddies was grappig.

Hierna begon echt het vervelende deel van de dag pas: zo’n 2,5 uur wachten tot ik iets mocht betalen en mijn medische check-up mocht gaan doen. Die medische check-up was best wel intens. Eerst moest je een formulier invullen waarop ze veel te gedetailleerde vragen stelden. Daarna moesten we een bloedtest, urinetest en oogtest doen en ook werd er een röntgenfoto gemaakt en werd er van alles en nog wat gemeten. Toen dat eindelijk klaar was, mocht ik mijn registratie afmaken en naar huis.

’s Middags had ik een berichtje van mama Wendy gekregen over mijn nieuwe huisgenoten. Eerst zou ik twee Indonesische huisgenoten krijgen, maar die konden de huur toch niet betalen. Toen werden het twee mensen uit Kazachstan, maar die wilden toch liever met zijn tweeën wonen. Uiteindelijk werd het een Frans meisje en een Japanse jongen. ’s Avonds ben ik uiteten geweest met het Franse meisje (Alexia) en wat vrienden van haar.

3 september: oriëntatieweek dag 2

Gelukkig hoefden we vandaag niet zo vroeg te verzamelen. De dag begon met een tour van de campus, maar halverwege werd deze gecanceld vanwege een storm. De rest van de dag hebben we uitleg gekregen over een aantal dingen; we hebben ice breaking spelletjes gedaan, wat ik echt vreselijk vond; de buddies deden een toneelstukje waarin ze de Maleisische cultuur lieten zien en we hebben wat voorbereidingen gedaan voor ons optreden tijdens de welcoming party. ’s Avonds werd er een barbecue georganiseerd voor alle exchange studenten, wat wel heel gezellig was.

4 september: dag 3 van de oriëntatieweek

Vandaag was een extreem saaie dag. ’s ochtends mochten we onze vakken uitzoeken, wat heel veel tijd in beslag nam. Ik had twee opties: of al mijn vakken op dinsdag en woensdag of op woensdag en donderdag. Uiteindelijk koos ik voor dinsdag en woensdag. Daarna gingen we naar een sportzaal om daar een spel te doen. Ik voelde me net op de middelbare school tijdens gym. Ik was blij toen het voorbij was, want was bloedheet in de gymzaal en het spel was ook niet echt helemaal mijn ding.

Daarna gingen we lunchen en kregen we uitleg over de visaprocedure. Dat gold niet helemaal voor mij aangezien mijn visum nog steeds niet rond is, maar als het goed is, komt het allemaal nog goed. De rest van de middag heb ik zitten wachten omdat we per land onze betaling voor het eindfeest, de visaprocedure en de outing moesten doen en wij waren als allerlaatste omdat ze ons waren vergeten. ’s Avonds zijn we uiteten geweest met een groepje.

5 september: de laatste dag van de oriëntatieweek

Vandaag stond in het teken van de welcoming party. Ieder land moet zijn cultuur laten zien in een optreden. Omdat we maar met z’n drieën zijn uit Nederland, zaten wij samen met Oostenrijk, Tsjechië, Zwitserland en Italië. Uiteindelijk bleek er niemand uit Italië te zijn, dus waren we met vier landen. We kwamen er al vrij snel achter dat we niet zoveel gemeenschappelijke kenmerken hadden in onze culturen, dus zijn we uiteindelijk voor een sketch gegaan.

We hadden bedacht dat vier mensen in een restaurant zitten en dan een gesprek hebben waarin de stereotypes naar voren komen. Zo hadden we dat iedereen een nationaal gerecht bestelde en bijvoorbeeld bij het betalen dat Nederland graag de rekening wilde delen (want we zijn gierig), Tsjechië had geen geld om te betalen (want zij zijn arm) en Zwitserland kon wel voor alles betalen (want zij zijn rijk). Voor de sketch zouden we de landen kort introduceren en een quiz doen over waar ieder land lag en welke vlag bij welk land hoorde. Ik deed samen met een Oostenrijkse jongen de presentatie (ja, dat was weliswaar vrijwillig en voor zo’n 300 mensen).

Verder moesten we vandaag nog foto’s maken voor de studentenkaart en moesten we nog een gesprekje voeren met de dokter. Deze keer waren we als eerste aan de beurt, omdat ze ons gisteren waren vergeten. De rest van de middag mochten we vrij besteden en ik heb toen wat dingen uitgezocht voor mijn vakken. ’s Avonds was de welcoming party, wat echt mega leuk was. We kregen eten, iedereen deed zijn optreden en het was gewoon heel leuk. Wat wel jammer was, was dat niemand ons stuk begreep.

6 september: Outing (of toch niet)

We moesten om 7.00 verzamelen op de uni, terwijl ik de dag ervoor pas om 23.30 terug was. Dat ging dus fout, want ik ben dus door mijn wekker heen geslapen waardoor ik het eerste deel van de outing gemist heb. We gingen naar een waterpark, wat niet echt leuk was. ’s Avonds had ik met een meisje die ik in Indonesië ontmoet had afgesproken in Georgetown. We zijn wat gaan drinken en daarna uiteten geweest. Later op de avond hoorde ik dat de exchange mensen uitgingen en ben ik de rest van de avond met hun meegegegaan. Uiteindelijk waren we om 3.00 weer thuis.

7 september: Kek Lok Si

De volgende ochtend ben ik met twee Franse meisjes naar de Kek Lok Si tempel geweest. We dachten dat we het na een uurtje wel gezien zouden hebben, maar de tempel bleek heel groot te zijn. We zijn er uiteindelijk drie uur gebleven. Ik vond de tempel op zich wel mooi, maar sommige delen voelden een beetje alsof je in een plastic poppenhuis rondliep. Het uitzicht was wel heel mooi. Daarna ben ik teruggegaan naar het appartement en heb ik de rest van de dag allemaal dingen geregeld voor uni. ’s Avonds zijn we met een groep van 25 mensen uitgegaan in Georgetown. Deze keer was ik pas om 5.00 thuis.

8 september: Monkey beach

De volgende ochtend moest ik gewoon weer op tijd op. Om 12.00 vertrokken we met 15 mensen naar Monkey beach (zie eerste foto voor een groepsfoto). Het was eerst een uur rijden en daarna 35 minuten lopen. Het laatste stukje moest met de boot omdat het wandelpad afgesloten is. Het strand was op zich wel mooi, het water wat minder. Een meisje dat met ons mee was werd gestoken door een kwal, dus we hebben niet echt kunnen zwemmen. Monkey beach deed zijn naam geen eer aan toen wij er waren, want we hebben precies nul apen gezien. ’s Avonds bracht de boot ons terug naar het beginpunt, dus we hoefden niet terug te wandelen.

9 september: Penang hill en eten met de buddies

De volgende dag heb ik eerst even goed uitgeslapen, want veel heb ik de afgelopen week niet geslapen. Ik heb even wat inkopen gedaan aan groente en fruit in de supermarkt en aan het eind van de middag ben ik naar Penang Hill gegaan met een Australisch meisje. We hadden het plan om naar boven te lopen. We begonnen aan de wandeling en het begin was goed te doen. Al snel ging het pad over in trappen. Heel veel trappen. Met een luchtvochtigheid van 97% en een temperatuur van 32% was dat het eerste half uur nog te doen, maar daarna was het echt klaar. Ik heb nog een half uur met moeite doorgelopen en daarna hebben we de trein naar boven genomen, wat een hele goede keuze bleek te zijn.

Boven was het heel toeristisch, vooral voor lokale mensen en er waren veel activiteiten te doen. Wij hebben er even rondgelopen en zijn nog een tempel in geweest. Daarna zijn we weer naar beneden gegaan, met de trein deze keer. ’s Avonds zijn we uiteten geweest met een groepje buddies, wat heel gezellig was. De eigenaar van het restaurant wilde nog op de foto met een aantal van ons. Dat was best wel grappig aangezien we begonnen met één foto en uiteindelijk zijn we met bijna het complete personeel op de foto geweest. Toen we terug waren, ben ik vroeg gaan slapen, want de volgende dag begonnen de vakken dan echt.