Thailand tijdens de mid-semester break

Na twee weken afwezigheid ben ik er weer met een update. Afgelopen week was de mid-semester break, dus ik ben een weekje naar Thailand geweest met Helen. Dat is waar de update vooral over zal gaan. De week ervoor heb ik besloten om geen blog te schrijven omdat de hele week bestond uit studeren en tentamens, dus er was niet echt iets interessants om over te schrijven. Wat misschien nog wel goed is om te weten: mijn tentamens gingen prima.

24 oktober: laatste tentamen en uitgaan

Om 10.00 had ik mijn laatste tentamen. Deze was heel makkelijk omdat je alleen maar de gaten in de zin moest invullen. De rest van de dag heb ik in Starbucks gezeten om aan wat opdrachten te werken. ’s Avonds ben ik met Helen naar Georgetown geweest. Het regende heel hard dus het was heel rustig maar het was als nog wel gezellig.

25 oktober: Op naar Thailand

Overdag heb ik vrijdag niet zoveel gedaan. Ik heb mijn spullen ingepakt en mezelf klaargemaakt om naar het vliegveld te gaan. Om 18.00 gingen we weg zodat we op tijd waren voor onze vlucht naar Phuket om 20.30. We waren zo door de security en de douane heen, dus toen begon het wachten. Bij onze gate werd om 20.15 omgeroepen dat we eindelijk mochten boarden. Dat bleek niet voor ons te zijn maar voor een vlucht naar Singapore. Onze vlucht bleek een uur te zijn vertraagd te zijn zonder dat dat ergens vermeld stond of omgeroepen werd. Dat was een beetje jammer, maar we hebben het overleefd.

Eenmaal in het vliegtuig bleek dat we toevallig naast elkaar zaten. De vlucht had hele erge turbulentie. Dat was niet echt niet chill. Toen we geland waren in Thailand waren we, compleet tegen mijn verwachtingen in, vrij snel door de douane heen. We namen een taxi naar het hostel. Dat duurde langer dan gedacht omdat de taxi chauffeur niet wist waar het was en geen hulp wilde van ons. Uiteindelijk waren we om 00.00 bij het hostel.

26 oktober: Phuket, Thailand

Onze eerste dag in Thailand werd onverwachts een hele lange dag. We hadden het plan om wat sightseeing te doen en daarna naar het strand te gaan. Eerst zijn we naar de Big Buddha geweest. Dat is precies wat de naam zegt: een heel groot beeld van een boeddha. Het beeld zelf is niet het enige waarvoor we daarheen gingen. De Big Buddha ligt namelijk op een heuvel, waardoor je er een mooi uitzicht hebt over het eiland. Na de Big Buddha zijn we naar een strand gegaan en hebben we daar even gezwommen en op het strand gelegen.

Na anderhalf uur waren we er wel weer klaar mee en besloten we om naar een uitzichtpunt te lopen. Daar deden we ongeveer een half uurtje over en het was prima te doen. Het uitzichtpunt was heel mooi, maar eigenlijk vond ik het uitzicht dat we onderweg gezien hadden mooier. We liepen naar een ander strand, wat iets meer dan een half uur lopen was. Dit strand was een beetje een teleurstelling, omdat het laag water was.

We gingen lunchen en aten Pad Thai, wat samen met groene curry, mijn favoriete Thaise eten is (en een van de redenen waarom ik terug naar Thailand wilde). Toen we aan het eten waren, begon het ineens heel hard te regenen. We besloten om maar even te wachten tot het weer terug werd en dan terug naar het hostel te gaan. Zo gezegd, zo gedaan, een uurtje later gingen we terug naar het hostel. We wilden de boot voor morgen naar Koh Phi Phi boeken bij het hostel, maar toen bleek dat er helemaal geen personeel in het hostel was. We denken dat dat was omdat wij de enige gasten in het hostel waren. Gelukkig antwoordden ze heel snel toen ik een e-mail stuurde en konden we de boot gewoon nog boeken.

’s Avonds gingen we naar Patong. Dat is het uitgaansgebied van Phuket. Nou dat was duidelijk toen we aankwamen. Het was net of ik in een soort Sunny Beach XL terecht gekomen was. We zijn eerst wat gaan eten en daarna zijn we de rest van de nacht uitgegaan. Uiteindelijk waren we pas rond 4.30 terug na een heel bijzondere terugrit met een VIP busje voor twaalf personen die we voor ons tweeën hadden. We hebben wel een heel leuke avond gehad.

27 oktober: naar Koh Phi Phi, Thailand

Ondanks dat we pas om 4.30 terug waren, moesten we wel om 8.00 klaarstaan omdat we dan opgehaald werden voor onze boot naar Koh Phi Phi. Met wat moeite kregen we dat voor elkaar. Om 9.00 vertrok de boot en de boottocht was tot mijn verbazing een keer heel rustig. De boot vaarde eerst nog langs Koh Phi Phi Leh, wat het kleine onbewoonde eiland van de Phi Phi eilanden is. Zo hadden we daar alles al gezien en hoefden we er geen boottrip naartoe te doen, dat was even mooi meegenomen.

Bij aankomst liepen we naar het hostel en daar konden we gelukkig meteen inchecken. We hadden een vierpersoonskamer waar we maar met zijn drieën sliepen in plaats van de zespersoonskamer die we geboekt hadden, dus dat was heel fijn. Eerst gingen we even wat noodzakelijke dingen doen: de boot naar Koh Lipe boeken, geld halen, lunchen en een handdoek voor Helen kopen omdat ze die van haar vergeten was in het hostel in Phuket.

We wilden daarna naar het strand, maar we waren weer even het fenomeen laag water vergeten. Laag water betekent hier dat het water zo laag staat dat je niet kunt zwemmen, helaas. Ook begon het nog eens te stormen dus we zijn maar teruggegaan naar het hostel. Daar zijn we twee uur in slaap gevallen, wat niet helemaal de bedoeling was. ’s Avonds zijn we eerst wat gaan eten en daarna zijn we even gaan kijken bij de barstraat, omdat koh Phi Phi bekend staat als het party eiland van Thailand. Nou kan ik dus nu vertellen dat dat dus echt heel erg meevalt. We hadden het na een paar uur wel weer gezien dus zijn we weer redelijk op tijd terug naar het hostel gegaan om te gaan slapen.

28 oktober: Koh Phi Phi, Thailand

Als eerste begonnen we vandaag met het meest teleurstellende ontbijt dat ik ooit gehad heb. Na de teleurstelling gingen we naar het uitzichtpunt van Koh Phi Phi. Dit bestaat uit drie verschillende uitzichtpunten, waarvan wij er maar naar twee zijn geweest uiteindelijk omdat je voor het derde uitzichtpunt apart entreegeld moet betalen en wij het tweede uitzichtpunt ook wel prima vonden.

De weg naar het eerste uitzichtpunt is ongeveer een kwartier en is alleen maar traplopen, wat best vermoeiend is in dertig graden. Bij het eerste uitzichtpunt betaalden we ons entreegeld, maakten we wat foto’s en rustten we even uit. Het uitzicht was hier niet heel goed, omdat er een resort voor stond. Dat was een beetje jammer. Naar het tweede uitzichtpunt was het vijf minuten lopen en dat was heel makkelijk te doen. Ook hier maakten we weer foto’s. Er zaten hier wel wat vervelende apen. Ik kon dat niet heel erg waarderen, want ik heb echt een hekel aan apen, vooral als ze gewend zijn aan toeristen en alles proberen af te pakken en heel agressief zijn. Dat was hier natuurlijk het geval en ik was heel blij dat ik mijn rugzak meegenomen had aangezien die dicht is en ze dus niks kunnen stelen.

Een uurtje later liepen we weer naar beneden, wat een stuk makkelijker was. We gingen naar het hostel om onze spullen voor het strand te halen en ons even om te kleden. Toen bleek dat Lorena, het Zwitserse meisje dat ik ontmoet heb in Indonesië en toen weer in Georgetown gezien had, ook op het eiland was en in hetzelfde hostel sliep als wij. Dat was best wel grappig, helemaal toen ze ook nog in dezelfde kamer bleek te slapen. Van ons plan om naar het strand te gaan kwam niet heel veel terecht. We hebben uiteindelijk eerst anderhalf uur met Lorena zitten praten in het hostel en daarna zijn we gaan lunchen.

Vervolgens wilden we naar het strand gaan, maar zaten we weer met het probleem van het laagwater en de regen die blijkbaar standaard aan het einde van de middag komt. In plaats van naar het strand gaan hebben we toen maar wat gedronken ergens aan het strand. ’s Avonds zijn we wat souvenirtjes gaan kopen en zijn we daarna ergens wat gaan eten. We gingen op tijd slapen, want morgen gingen we met de boot naar het meest zuidelijke eiland van Thailand: Koh Lipe.

29 oktober: naar Koh Lipe, Thailand

Om 9.30 vertrok onze boot naar Koh Lipe. Dat was nogal een ervaring aangezien het een speedboot was. Ik had verwacht dat het een speed ferry zou zijn die ik in Indonesië ook wel eens gehad had, maar nee, het was echt een speedboot. Dat was wel even schrikken want we wisten dat de reis vier uur ging duren en vier uur op een speedboot is niet echt een heel fijn vooruitzicht.

Het eerst uur was echt vreselijk. We stopten onderweg eerst op Koh Lanta en hier moesten we van boot wisselen, wat erg positief was. De rest van de reis was prima alleen het was heel warm op de boot. Iedereen op de boot heeft bijna de hele reis geslapen omdat het zo warm was. Onderweg stopten we nog bij een aantal andere eilanden.

Rond 13.30 waren we eindelijk op onze laatste bestemming in Thailand: Koh Lipe. We liepen naar het hostel, wat heel dichtbij was. Gelukkig konden we weer meteen inchecken. We gingen even ergens lunchen en daarna zijn we naar Sunset beach gegaan, waar we even gezeten hebben en daarna de zonsondergang gekeken hebben, wat heel erg mooi was. Het was denk ik de mooiste zonsondergang die ik ooit gezien heb. We zijn vroeg gaan slapen vandaag, omdat we de zonsopkomst wilden kijken de volgende dag. Dat betekende dat de wekker om 4.40 ging.

30 oktober: Koh Lipe, Thailand

Mijn wekker ging inderdaad om 4.40, alleen ik hoorde dat niet. Gelukkig was Helen ook door haar wekker heen geslapen. We zijn uiteindelijk toch nog even gaan kijken om 6.00, maar we waren inderdaad te laat. Toen zijn we maar gaan ontbijten en daarna naar het strand gegaan. Het strand was echt heel mooi en het water mega helder.

Na een paar uur op het strand te zijn geweest, zijn we de boot naar Langkawi gaan boeken en daarna zijn we naar een ander strand gelopen. Dat was ongeveer tien minuten lopen en was een mooie wandeling. Op dit strand stonden wat schommels waar we wat foto’s op gemaakt hebben. Ook hier zijn we best lang gebleven. Toen we wel weer even klaar waren met het strand, zijn we teruggelopen naar het andere strand en zijn we daar gaan lunchen.

’s Avonds zijn we weer de zonsondergang gaan kijken en daarna wat gaan eten en hebben we souvenirs gekocht. Ook wilden we nog even kijken bij de strandbar waar morgen de Halloween party zou zijn. Dat zag er wel leuk uit, dus hebben we daar nog wat gedronken. Toen zijn we weer op tijd gaan slapen om morgen een nieuwe poging tot het bekijken van de zonsopkomst te doen.

31 oktober: Koh Lipe, Thailand

4.40 ging de wekker weer. Deze keer hoorde ik het wel en waren we wel op tijd. De zonsopkomst was mooi, maar de zonsondergang vond ik mooier. We wilden ontbijten op het strand, maar dat ging niet door want de straathonden op het strand waren iets te geïnteresseerd in ons eten. Toen hebben we het maar lopend opgegeten en zijn we teruggegaan naar het hostel om even te slapen.

’s Middags hebben we snorkels gehuurd en zijn we gaan snorkelen. Het water was wel heel helder, maar er was eigenlijk niet zoveel te zien, dus dat was wel jammer. Het begon vandaag redelijk vroeg te regenen dus hebben we een uur van onze tijd verspild aan schuilen voor de regen. Daarna zijn we even naar het hostel gegaan om even te douchen en om te kleden. De rest van de middag bestond uit lunchen, het snorkel terugbrengen en op het strand zitten om de zonsondergang te bekijken.

’s Avonds zijn we naar de Halloween party gegaan, maar het was niet echt een feest. Iedereen zat op zitzakken op het strand naar de vuurshow te kijken die wel in het thema van Halloween stond. De avond was alsnog wel heel leuk en we hebben ons prima vermaakt. Bars op Koh Lipe mogen maar tot 00.00 open zijn, dus we gingen vroeg naar huis. Dat was op zich wel fijn, want onze boot ging morgen om 11.00. We moesten eerder al om 9.00 aanwezig zijn, omdat we natuurlijk van Thailand naar Maleisië gingen en dus door de paspoortcontrole moesten, dus we moesten wel vroeg op.

1 november: naar Langkawi en naar huis

Vandaag was het tijd om terug te gaan naar Penang. Eerst gingen we met de boot van Koh Lipe naar Langkawi, wat ongeveer 1,5 uur duurde. Om 9.00 gingen we door de paspoortcontrole en daarna moest we wachten. We aten ons supermarkt ontbijt en om 11.00 werden we in kleine bootjes naar de pier in de zee gebracht. Dat is omdat het water bij het strand te ondiep is om de ferry daar te laten aanmeren.

Na in een veel te vol bootje naar de pier te zijn gebracht, mochten we de grote boot op, wat een stuk beter was. De boottocht was echt verschrikkelijk. De ferry vaart alleen in het hoogseizoen, wat begint op 1 november. Wij gingen dus op de eerste dag dat de ferry weer ging. De golven waren mega hoog en ik heb me de rest van de dag nog ziek gevoeld van die boottocht.

Eenmaal in Langkawi gingen we door de immigratie heen en daarna pakten we een taxi naar het vliegveld. Op het vliegveld moesten we nog vier uur op onze vlucht wachten. We zijn maar gewoon ergens gaan zitten en hebben wat nuttige dingen gedaan. In mijn geval was dat een deel van deze blog schrijven.

Uiteindelijk gingen we een uur voor onze vlucht door de veiligheidscontrole heen en gelukkig vertrok onze vlucht een kwartier eerder. Het was een vlucht van wel 25 minuten, wat wel een rare ervaring was. Ik moet wel zeggen dat de vlucht een stuk prettiger was dan de drie uur durende boot die we in het begin van het semester genomen hadden. Rond 20.30 waren we weer thuis. Daarna zijn we nog even naar de supermarkt gegaan want we hadden allebei helemaal geen eten meer in huis. Ik ging op tijd slapen want de reisdag was best wel lang en ik was helemaal kapot.

2 november: Jarig!

Vandaag heb ik niet heel veel uitgevoerd, ondanks dat het mijn verjaardag was. Ik heb vooral mijn spullen uitgepakt, schoongemaakt en wat dingen voor mijn vakken gedaan, want dat moet ook gebeuren. ’s Avonds heb ik nog even gefacetimed met het thuisfront vanwege mijn verjaardag. Mijn verjaardag vier ik volgende week samen met mijn huisgenoot omdat zij op 26 oktober jarig was.

Om toch nog wat te doen voor mijn verjaardag ben ik ’s avonds met Helen Italiaans (!) gaan eten in Georgetown. Dat is een hele tijd geleden, want negen van de tien keer snappen ze hier echt niks van de Italiaanse keuken, dus daarom vermijdt iedereen het maar gewoon. Dit keer was het gelukkig wel goed, omdat ik wat research gedaan had naar een goed restaurant.

Na het eten zijn we Georgetown ingegaan en gingen we eerst bij een bar wat drinken en daarna zijn we nog naar een club geweest. Die club was voor de helft gevuld met Nederlanders, waar die ineens vandaan kwamen weet ik ook niet, maar het was wel grappig want de dj besloot om de helft van de avond Nederlandse muziek te draaien. Dat is toch wel een beetje raar als je aan de andere kant van de wereld bent, hoor. Rond 3.00 zijn we naar huis gegaan. Hoewel ik mijn verjaardag dus niet echt gevierd heb, heb ik wel een leuke dag (vooral avond dan) gehad.

3 november: laptop dagje

Vandaag heb ik eerst heel lang uitgeslapen. Rond 13.00 vond ik het wel tijd om mijn bed uit te komen. Daarna heb ik de rest van de dag achter mijn laptop gezeten. Eerst was dat omdat ik wat opdrachten voor school moest doen en daarna heb ik foto’s uitgezocht en deze blog geschreven. Dat foto’s uitzoeken bleek meer werk dan ik eigenlijk dacht. Blijkbaar heb ik heel veel foto’s gemaakt in Thailand.

Nog even een huishoudelijke mededeling: ik weet niet wanneer de volgende blog online komt, omdat aankomende week weer vooral studeren word en daar valt, zoals je aan deze dag kunt zien, niet zoveel over te vertellen. Ook weet ik niet wanneer mijn volgende tripje wordt, dus daar hangt het ook een beetje vanaf. Als jullie dus een week of twee niks van me horen, is er dus niets aan de hand, ik ben voor de verandering gewoon aan het studeren.