Vietnam deel drie: Tam Coc & Hanoi

Ik heb nog een halve week in Vietnam te spenderen en nog twee bestemmingen te gaan. Daarna vlieg ik terug naar Penang. Een van die bestemmingen is Hanoi, waar ik niet heel vrolijk van werd de eerste keer dat ik er was.

24 december: Tam Coc

’s Ochtends nam ik de bus van Cat Ba naar Tam Coc. Dat was zo’n vijf uur met de boot en bus. Tam Coc ligt in een nationaal park en het wordt vergeleken met Cat Ba maar dan op land in plaats van in zee. Tam Coc was even een overgang met waar ik eerst was, omdat het ineens dertig graden is in plaats van onder de twintig graden. In Tam Coc, ging ik eerst een boottocht doen. De boottocht duurde zo’n anderhalf uur en was heel mooi. Het was wel erg toeristisch dus rustig was het niet, maar dat geeft niet. Tijdens de boottocht vaarden we door drie grotten, maar het landschap zelf was een stuk mooier dan die grotten.

Na de boottocht ging ik even lunchen en daarna huurde ik een fiets. Dat was even wennen na meer dan vier maanden niet fietsen. De fietstocht was leuk en ging door het platteland. Hier was het dan wel weer heel rustig in vergelijking met de boottocht van eerder vandaag. Ik heb ongeveer twee uurtjes gefietst en ik ben nog even bij een tempel gestopt. ’s Avonds was het natuurlijk Christmas eve. Veel restaurants hadden wel kerstversiering en speelden kerstmuziek, maar voor de rest was mijn kerstgevoel niet echt aanwezig helaas. Ik at pizza als kerstmaaltijd, om het nog even erger te maken, maar gelukkig was de pizza wel goed. Ik voelde me nog steeds niet echt top en mijn bus vertrok morgenochtend heel vroeg, dus ik ging vroeg slapen.

25 december: Hanoi

Vandaag ging ik van Tam Coc naar Hanoi met de bus. Ik zou om 6.45 opgehaald worden, maar dat waren ze vergeten. De eigenaar van het hostel heeft me naar de bus gebracht en ik kon midden op een rotonde instappen. 2,5 uur later was ik in Hanoi. Ik bracht mijn spullen naar het hostel en ging de stad in. De vorige keer dat ik in Hanoi was, kon ik het niet helemaal worden met de stad en de drukte. Vandaag was het tijd voor een nieuwe poging.

Ik ging eerst naar Train street. Dat is een smalle straat met allemaal winkels en cafés waar een trein doorheen rijdt. Sinds afgelopen maand is de straat dicht voor voetgangers en kun je er niet meer doorheen lopen, maar ik heb er wel een foto van kunnen maken. Daarna ben ik even gaan ontbijten, mijn zogenaamde kerstontbijt. Het kerstgevoel is nog steeds niet aanwezig. Hierna liep ik naar een meer wat in het midden van de stad ligt. Dat was wel leuk, aangezien het hier een stuk minder druk was dan in de rest van de stad. Na het meer liep ik naar een kerk. De kerk zelf was niet mega bijzonder, maar het was wel leuk dat er een kerststal en een kerstboom waren neergezet, toch nog een beetje kerst.

Vervolgens liep ik naar een beruchte gevangenis die tijdens de Koloniale periode en de Vietnam oorlog gebruikt werd. Niet leuk dus, maar het was wel heel indrukwekkend en de audio tour was erg goed en informatief. Ik ben er echt weer achtergekomen hoe weinig ik eigenlijk weet over de geschiedenis hier. Na zo’n twee uur binnen te zijn geweest, liep ik naar de tempel van de literatuur. Ik had niet gelezen wat het precies was en ik verwachtte er niet te veel van. Dat was maar goed ook, want het was mega toeristisch en niet heel bijzonder.

Ik wilde daarna naar het Mausoleum van Ho Chi Minh, maar dat was helaas dicht. Daarom besloot ik terug te gaan naar het hostel en even mijn spullen uit te zoeken, te gaan douchen en aan mijn blog te werken. ’s Avonds heb ik wat gedronken met wat mensen uit het hostel. Ze delen hier gratis drinken uit de eerste tien minuten van elk uur vanaf 18:00, dus dat was wel leuk. Daarna kwam het besef dat ik over vijf dagen een tentamen heb en ik besloot de rest van de avond te gaan leren voor mijn tentamen.

26 december: Hanoi

Gisteren had ik eigenlijk alles in Hanoi wel gezien, dus besloot ik mee te doen met de free walking tour van het hostel. De walking tour ging niet echt om bezienswaardigheden. Het doel was meer om het leven van de Vietnamezen te laten zien. Eerst gingen we naar een straat met restaurants waar ze alleen maar hond serveren. Onze gids vertelde dat tussen de tachtig en negentig procent van de Vietnamezen hond eet en dat het gezien wordt als iets wat geluk brengt als je het aan het einde van de maand eet. Normaal hangen er complete dode honden in de etalage van deze restaurants. Gelukkig voor ons was het het begin van de Vietnamese maand, dus eten ze geen hond en konden we dit dus ook niet in de etalage zien.

Om even in hetzelfde thema te blijven, gingen we hierna naar een thuisbegrafenis. In de stad is er geen ruimte voor begrafenissen dus is er een plek gecreëerd om de “thuis” begrafenissen te houden. Dat was wel interessant om te zien. In Vietnam geloven ze dat iedereen voor een bepaalde tijd naar de hel gaat, omdat iedereen wel eens iets niet goed gedaan heeft in zijn of haar leven. Nadat de tijd in de hel over is, begint een nieuw leven. Omdat ze dus willen dat hun familie een goed nieuw leven heeft, worden er offers meegegeven in hun graf, zoals geld en telefoons. Deze zijn niet echt. Ze hebben zogenaamd “helgeld” en telefoons die gemaakt zijn van karton. Na het begrafenisritueel gezien te hebben, zijn we naar een straat gelopen waar ze alleen maar traditionele Chinese medicijnen verkopen. Dit is in Vietnam blijkbaar nog steeds heel populair.

Daarna zijn we naar het meer gelopen, waar ik gisteren ook al geweest was en gingen we naar een café om egg coffee te proberen. Ik had eerlijk gezegd geen idee wat dit was, maar ik had er niet echt een heel positief beeld bij. Het is een soort cappuccino, maar dan is het melkschuim gemaakt van rauw ei. Dat klonk voor mij nou niet echt heel erg aantrekkelijk, maar ik heb het toch geprobeerd en het was op zich wel prima. Het smaakt helemaal niet naar ei, maar ook niet naar melkschuim. De structuur is wel hetzelfde als dat van melkschuim, alleen het is veel zoeter. Hierna liepen we nog naar de eerste brug die Hanoi met een van de belangrijkste havens in Vietnam verbond en daarna gingen we terug naar het hostel.

Samen met de mensen van de walking tour (een Nederlands vrouw, een Amerikaanse vrouw, een jongen uit Singapore en ik) gingen we ergens lunchen. We gingen bij een lokaal tentje zitten en we hadden een soort noedelsoep, voor de anderen met kip en voor mij zonder. Ik heb geen idee wat het nou precies was, maar het was erg lekker. De rest van de middag heb ik even het thuisfront gebeld, want het was natuurlijk tweede kerstdag vandaag en daarna heb ik mijn spullen voor morgen ingepakt. ‘

s Avonds gingen we eerst weer wat drinken in het hostel en daarna zijn we met zeven mensen uit het hostel wat gaan eten. We hadden hotpot en barbecue en ze hadden heel veel groenten voor mij, wat nog al een verrassing was die ik wel kon waarderen. Het was het beste eten wat ik in Vietnam gehad heb. Een van de mensen die met ons mee was spreekt Vietnamees. Dat was voor ons heel chill, want betaalden we voor de verandering eens niet veel meer voor alles dan de lokale bevolking. Na het eten gingen we naar een soort geïmproviseerde bar waar ze alleen bier verkochten voor 5000 dong, wat ongeveer twintig cent is. Uiteindelijk zijn we nog naar wat clubs geweest en ik was om 2.30 pas thuis. Niet heel slim, aangezien mijn vlucht om 9.00 ’s ochtends was.

27 december: Terug naar Penang

De ochtend was dus even zwaar. Om 5.45 stond ik op en ging ik heel snel de rest van mijn spullen inpakken. Om 6.00 nam ik een taxi naar het vliegveld, ontbeet daar wat en ging door de immigratie en beveiliging. Mijn vlucht was om 9.00 en vertrok iets eerder. Zo’n drie uur later waren we in Kuala Lumpur. De vlucht zelf was prima, alleen de landing moest twee keer worden afgebroken vanwege de harde wind. Dat was een beetje jammer. Eenmaal uit het vliegveld kon het wachten beginnen. Blijkbaar was vandaag een van de drukste dagen van het jaar op het vliegveld, omdat veel mensen terugkwamen na familiebezoek voor kerst. Het was dus mega druk bij de immigratie. Wat ook niet echt meehielp, was dat ze de immigratie aan het verplaatsen zijn waardoor de helft van de balies maar open was.

Uiteindelijk viel het allemaal wel mee hoe lang ik heb moeten wachten, ongeveer twee uur. Ik ging even ergens wat eten. Daarna ging ik weer door de veiligheidscontrole heen om naar het deel van het vliegveld te gaan voor binnenlandse vluchten. Gelukkig was ik daar wel zo doorheen en kon ik op zoek gaan naar een plek om de rest van de dag te gaan zitten. Het was inmiddels 15.00 en mijn vlucht was pas om 22.30. Die tijd heb ik dus besteed aan leren voor mijn tentamen, heel productief.