Istanbul: Een geweldige, maar overweldigende stad

Istanbul stond heel lang op mijn lijstje met plaatsen waar ik heel graag heen wilde, maar het kwam er steeds maar niet van. Een goedkope vlucht en een logisch startpunt van mijn reis brachten daar nu verandering in.

Hoewel ik er naar uitkeek om Istanbul te gaan ontdekken en meer van Turkije te zien, was ik toch een beetje sceptisch over hoe veilig het zou zijn. Ik had verschillende verhalen gehoord. Sommige mensen zeiden dat er niets aan de hand was, anderen zeiden dat het niet te doen is als vrouw alleen, omdat je zoveel lastiggevallen wordt. Ik vond het uiteindelijk qua veiligheid echt prima te doen. Je wordt wel veel aangesproken, wat af en toe wel vervelend is, maar echt veel last had ik er niet van. Al met al vond ik het een geweldige stad, maar wel ontzettend druk. Ik ben uiteindelijk anderhalve week in Istanbul geweest, dus deze blog is wat langer dan de laatste paar. Lees hieronder wat ik precies gedaan heb.

Dag 1: Reisdag

Ik vloog van Schiphol naar Istanbul met een maatschappij waar ik nog nooit van gehoord had. Dit begon al goed: vlucht vertraagd. Gelukkig viel het uiteindelijk wel mee met de vertraging en kwam ik aan het einde van de middag aan in Turkije. De paspoortcontrole en mijn tas ophalen ging eigenlijk heel snel en voor ik het wist, was ik onderweg naar het centrum. Van tevoren was ik gewaarschuwd dat het OV in Istanbul chaos is en het daarom niet aan te raden was om met het OV van het vliegveld naar het centrum te gaan. Ik had besloten dat ik ervaren genoeg ben met het OV in het buitenland navigeren dat ik het er maar op ging gokken. Ik kon altijd nog een taxi nemen als ik er echt niet uit zou komen.

Zoals ik al verwacht had, vond ik het inderdaad allemaal meevallen. Ik had eigenlijk zo uitgevonden hoe de ticketmachine werkte en de metro was echt niet ingewikkelder dan in andere landen. Sterker nog, ik vond het allemaal juist heel duidelijk. Ook het overstappen op een andere metrolijn ging makkelijk. Vanaf het metrostation liep ik naar mijn hostel en daar kon ik gelijk kennismaken met waar ik al voor gewaarschuwd was. Je wordt overal aangesproken en iedereen probeert je naar zijn winkel of restaurant te lokken. Ik was nu al helemaal slachtoffer, omdat ik met al mijn spullen liep.

Het hostel waar ik verblijf ligt bijna naast de Hagia Sophia, heel centraal dus. Het heeft uitzicht op het water vanaf het dakterras en de kamers zijn ook top. Er wordt van alles georganiseerd, dus het leek me op het eerste gezicht ook een heel sociaal hostel. De reisdag was dus al met al redelijk goed verlopen.

Dag 2: Het oude centrum & pub crawl

Ochtend

Mijn eerste dag in Istanbul besteedde ik in het oude centrum. Ik kwam er vandaag ook achter dat Istanbul geen goedkope stad is. Daar was ik wel al voor gewaarschuwd, maar voornamelijk de toegangstickets zijn echt absurd duur. Ik begon de dag met het bezoeken van de Blauwe Moskee, ook wel de Sultan Ahmetmoskee. Dit is een van de belangrijkste bezienswaardigheden in Istanbul. De toegang tot de Blauwe Moskee is gelukkig gratis en ik kon ook snel naar binnen. Het gebouw is vanaf de buitenkant al prachtig, maar de decoratie aan de binnenkant is nog veel mooier.

Vervolgens heb ik de Hagia Sophia van de buitenkant bekeken. Dit was ooit een kerk, maar is een aantal jaar geleden veranderd in een moskee. Helaas waren de tickets om naar binnen te gaan niet binnen mijn budget, dus dat heb ik moeten overslaan. Daarna besloot ik om een stuk te gaan lopen. Ik heb bijna een uur alleen maar rechtdoor gelopen en er bleven maar dingen te zien. In elke straat zitten wel kleine winkeltjes, restaurants, staatverkopers, van alles en nog wat.

Middag

Op een gegeven moment vond ik het wel mooi geweest en liep ik naar mijn volgende stop: de Süleymaniye moskee. Deze moskee ligt op een heuvel, waardoor je een mooi uitzicht over de stad hebt. Ik liep hier even rond en bekeek de moskee van binnen. Ook deze was weer prachtig gedecoreerd. Onderweg terug naar het hostel stopte ik bij Topkapi Paleis, dat ik helaas ook niet van binnen gezien heb, omdat de tickets niet in mijn budget pasten. Ook liep ik rond in de Grand Bazaar en de Spice Bazaar. De grand bazaar deed zijn naam zeker eer aan. Het was onmogelijk om hier niet de weg kwijt te raken. Ik vond de spice bazaar leuker en mooier. Behalve kruiden verkopen ze hier ook souvenirs en allerlei soorten eten.

’s Avonds werd er een pub crawl georganiseerd door het hostel. Hierbij werden we met een partybus door Istanbul gereden en stopten we bij een aantal bars en clubs. Dit was ontzettend leuk.

Dag 3: Karaköy, Galata & Taksim

De volgende dag had ik een rustige start na de pub crawl van de vorige avond. ’s Middags besloot ik om naar een ander stadsdeel te gaan. Ik ging naar de andere kant van het Europese deel van Istanbul. Vanaf het hostel liep ik eerst naar de Galata brug. Deze verbindt de twee Europese stadsdelen van Istanbul met elkaar en er zijn hier vaak locals aan het vissen. Vanaf daar liep ik een stukje langs het water en vervolgens naar de Galata toren. Onderweg liep ik door wat leuke straatjes met allemaal tweedehands winkeltjes en concept stores. Heel leuk. Daarna liep ik door İstiklal straat. Dat is de grootste winkelstraat in Istanbul. Dit vond ik niet echt bijzonder, maar het plein aan het einde van de straat, het Taksimplein, was wel leuk om gezien te hebben. Dit is waar het grootste deel van het nachtleven zich afspeelt.

Dag 4: Kadıköy

Overdag

De volgende dag hadden andere mensen tijdens het ontbijt het idee om naar de Aziatische kant van Istanbul te gaan en ik besloot om aan te sluiten. Er zijn twee wijken die interessant zijn om heen te gaan aan de Aziatische kant: Kadıköy en Üsküdar. Wij gingen vandaag naar Kadıköy. We namen de ferry van de Europese kant, waar ons hostel was, naar de Aziatische kant. De ferry’s werken hier net als al het andere openbare vervoer en zijn super goedkoop. De ferryrit was een leuke manier om de stad van een ander perspectief te zien.

Kadıköy zelf had een heel andere vibe dan de Europese stadsdelen die ik eerder bezocht had. Het voelt inderdaad een stuk Aziatischer. Het is allemaal wat chaotischer en minder netjes afgewerkt. Het was interessant om te zien hoe de wijken in Istanbul van elkaar verschillen. De eerste stop: ontbijt. We vonden een lokaal tentje, waar we ontbeten met menemen, een soort Turks roerei. Dit was erg lekker en zeker voor herhaling vatbaar. Na een succesvol ontbijt liepen we wat rond in de wijk. We stopten bij wat winkeltjes en ontdekten dat er heel veel bars en cafés zijn die er wel leuk uitzagen, maar het was niet zo levendig overdag. We liepen nog wat meer rond en vonden ook nog wat street art. Daarna besloten we de metro terug te nemen, omdat we dichterbij het station waren dan bij de haven.

’s Avonds

’s Avonds gingen we terug naar Kadıköy om een aantal van de bars die we eerder die dag gezien hadden uit te proberen. Onderweg stopten we nog even om iets te eten en daarna liepen we richting de eerste bar. Op het moment dat we gingen lopen, begon het keihard te regenen en onweren en wij waren natuurlijk net ergens waar geen restaurants en bars waren. Dit was de eerste keer in bijna drie weken dat het regende in Istanbul, dus het was misschien maar beter dat het eindelijk regende, maar wij konden het niet heel erg waarderen.

Na 5 minuten door de regen rennen vonden we een afdakje waar we even konden schuilen. Al snel stopte het weer met regenen en konden we naar onze bestemming lopen. Dit was een leuke bar, waarvan je van de voorkant eigenlijk niet zou zeggen dat het een bar was. Na hier iets gedronken te hebben zijn we naar een rooftop bar gelopen en hebben hier nog een tijdje gezeten. Toen was het tijd om naar huis te gaan, maar kwamen we erachter dat er geen metro’s of ferry’s meer gingen en dat het ons twee uur zou kosten om terug naar het hostel te komen. We besloten dus dat het duidelijk een beter idee was om een uber terug naar hostel te nemen.

Dag 5: een dag vol herhaling & Balat

Vandaag ging ik samen met Dani en Elyse uit mijn hostel naar de spice bazaar en de grand bazaar. Ik was daar natuurlijk al geweest, maar ik vond het wel leuk om nog een keer te gaan en wat uitgebreider rond te lopen. Nu ik met anderen was, voelde ik me ook wat comfortabeler om daadwerkelijk ergens te gaan kijken. We hebben de hele ochtend in de bazaars rondgelopen en van alles en nog wat geprobeerd. Voor mij viel dit proberen een beetje tegen, want overal zaten noten in. Wel heb ik ongeveer drie liter gratis Turkse thee weggewerkt. Nadat we het wel gezien hadden in de bazaars, liepen we over de Galatabrug om op zoek te gaan naar een plek om te lunchen. We hadden een aanrader gekregen om een fish wrap te proberen, dus dat hebben we gedaan. Dit was erg lekker.

Nadat we geluncht hadden, namen we de tram naar Balat. Dit is een wijk met allemaal gekleurde huisjes. Ik vond dit eigenlijk meer voelen als een oud centrum dan het daadwerkelijke oude centrum. Meer dan de gekleurde huisjes is er in Balat niet te zien. We liepen even rond en stopten ergens voor wat drinken. Daarna vonden we het tijd om terug te gaan naar het hostel, zodat we ons nog even konden voorbereiden op de pub crawl ’s avonds. Deze keer was er een traditioneel diner voor de pub crawl. Dit was een goede manier om iedereen alvast te leren kennen en het eten was ook ontzettend lekker. Daarna was het dus weer tijd voor de pub crawl. Dit was hetzelfde principe als de vorige keer, maar ik vond de groep deze keer leuker.

Dag 6: Een rustdagje

Een rustdag is ook wel eens nodig en vandaag was het daar tijd voor. De afgelopen week ben ik eigenlijk constant bezig geweest en ondanks dat ik Istanbul heel leuk vind, blijft het wel een heel drukke stad. Daarom ben ik vandaag eigenlijk de hele dag in het hostel gebleven. Ik heb uitgeslapen, wat reisplanning gedaan, aan mijn blog gewerkt en ook nog een film gekeken. Met recht een chilldag dus. ’s Avonds ben ik met een groepje van het hostel uiteten geweest, wat heel gezellig was.

Dag 7: Ferry naar Ortaköy & Istanbul verlaten

Ortaköy

Vandaag ging ik weer het water op. Ik was natuurlijk al naar de Aziatische kant geweest, maar deze keer ging ik iets verder de rivier af. Ik stapte op de ferry. Deze zat helemaal vol met locals. Dit was een leuke ervaring en heel anders dan de ferry naar Kadıköy, die voornamelijk gevuld was met toeristen. Ik bleef de hele route tot het eindstation op de ferry. Dit was een leuke (en goedkope!) manier om Istanbul van een andere kant te zien. Je kunt namelijk voor 10 euro ook een boottour doen, wat eigenlijk vrij goedkoop is voor zo’n toeristische boottour, maar de ferry die ik nu genomen had, bracht je naar dezelfde plekken voor zo’n drie euro. Dat is toch weer mooi meegenomen. Mijn geklaag over hoe duur Istanbul wel niet is geldt dan ook zeker niet voor het openbaar vervoer. Dit is nog steeds spotgoedkoop en werkt uitstekend.

De ferry bracht me langs een aantal paleizen en gaf een mooi uitzicht over verschillende delen van de stad. Het was in de bloedhitte ook fijn om in de schaduw met een beetje wind op het water te zijn. Bij het eindstation moesten we van de boot af. Zo kwam ik in Ortaköy terecht. Hier is niet heel veel te zien. Er is een parkje en wat winkels en restaurants, maar de meeste mensen komen naar Ortaköy voor de moskee aan het water. Ik had helaas geen tijd om deze van binnen te bekijken, maar van buiten was hij erg mooi, voornamelijk door de locatie. Ik moest snel weer terug naar de haven, want ik wilde meteen weer met de boot terug. Deze gaat namelijk niet zo vaak en ik had geen zin om twee uur te wachten.

Nachtbus naar Cappadocië

Nadat we teruggevaren waren en ik weer in mijn hostel was, was het tijd om mijn spullen in te pakken en mezelf klaar te gaan maken om naar het busstation te gaan. Ik had namelijk spontaan besloten om wat langer in Turkije te blijven en met twee meiden van mijn hostel naar Cappadocië te gaan. Dit vind ik een van de leukste dingen aan reizen: je kunt zo spontaan besluiten om je plan om te gooien en dan kom je op plekken waar je helemaal niet verwacht had te komen. Ik wil al heel lang naar Cappadocië, dus ik had hier ontzettend veel zin in. In een volgende blog zal ik alles over mijn uitstapje naar Cappadocië vertellen, maar in deze blog kun je eerst nog lezen over mijn laatste paar dagen in Istanbul na Cappadocië.

Dag 8: Terug in Istanbul & naar Üsküdar

Terug in Istanbul

Na een niet zo heel dramatische nachtbus was ik ’s ochtends vroeg weer terug in Istanbul. Ik besloot om eerst even te chillen en mezelf even op te laden om dingen te gaan doen. Ik verbleef weer in hetzelfde hostel, want ik had het erg naar mijn zin gehad daar.

Nadat ik weer een beetje was bijgekomen van de nachtbus begon ik aan mijn eerste taak van de dag: een treinkaartje kopen. Ik wilde namelijk met de nachttrein naar Bulgarije en deze kaartjes kun je alleen op het station kopen. Het station waar de nachttrein vertrekt, is aan de rand van de stad en het kost veel tijd om daar te komen. Ik vond het dus nog al vervelend dat ik daar helemaal heen moest om alleen een kaartje te kopen, maar ik wilde ook niet het risico lopen dat de trein volgeboekt zat op de dag dat ik hem wilde nemen. Gelukkig kwam ik er net op tijd achter dat je de kaartjes helemaal niet op dat station kan kopen, maar gewoon op een station midden in de stad, op 20 minuutjes lopen van mijn hostel. Dat was beter te doen.

Üsküdar

Met mijn treinkaartje op zak was het tijd voor mijn tweede activiteit van de dag. Ik wilde nog een keer naar de Aziatische kant, maar deze keer naar de wijk Üsküdar. Ik nam de ferry om hier naartoe te gaan. Dit was, zoals alle ferry’s in Istanbul, heel makkelijk. Het was een kort ferryritje deze keer. Eenmaal van de boot af merkte ik al gelijk dat ik me niet comfortabel voelde. Üsküdar is een stuk conservatiever, wat op zich niet erg is, maar dit was de enige wijk waar ik constant werd aangestaard en werd lastiggevallen.

Na even rondgelopen te hebben over de pier, de Leandertoren bekeken te hebben en een stukje door een park gelopen te hebben, vond ik het wel mooi geweest. Üsküdar bezoeken was niet een heel succesvolle ervaring, dus ik denk niet dat ik daar snel terug naartoe zou gaan. De Leandertoren was wel leuk om van dichtbij gezien te hebben. Dit is een toren die midden in het water staat en ik had deze alleen nog vanaf de ferry gezien, maar nu dus niet meer. Ik nam de ferry weer terug en ’s avonds werd ik overgehaald om de pub crawl nog één keer te doen. Dit was weer erg gezellig.

Dag 9: Eyupsultan & Pierre Lotti

Vandaag begon ik de dag rustig en liep ik weer naar de ferry terminal. Deze keer ging ik een andere kant op, namelijk richting Eyüpsultan. De reden dat ik hierheen ging, was om naar Pierre Lotti te gaan. Dit is een heuvel, waar je een mooi uitzicht over de stad hebt. De eerste stap om daar te komen was dus de ferry nemen. Dit was weer prima en deze ferry was heel rustig. Het was een mooi ritje en zo zag ik weer een heel ander Istanbul: veel rustiger, meer woonwijken en ook wat meer groen.

De tweede stap was de kabelbaan nemen. Toen ik bij het benedenstation van de kabelbaan aankwam, stond er een rij van meer dan twee uur. Daar ging ik dus niet op wachten en omhoog lopen was eigenlijk ook geen optie in de hittegolf die nog steeds gaande was. Eerlijkgezegd vond ik de hele heuvel ook niet zo belangrijk en was het meer een leuk extraatje, dus ik besloot om met de tram terug te gaan. Ik stopte nog even in Balat voor een tweede keer. Daar liep ik wat rond en nam daarna de tram terug naar het hostel. De rest van de dag chillde ik op het dakterras en ging ik voor de verandering een keer op tijd slapen.

Dag 10: Nu echt afscheid nemen van Istanbul

De laatste dag

Mijn laatste dag in Istanbul was dan toch echt aangebroken. Ik wilde vandaag eigenlijk nog naar de Princess eilanden, maar ik ben hier uiteindelijk toch niet naar toe gegaan. De princess eilanden zijn drie eilandjes waar je met een half uurtje varen vanaf de Aziatische kant bent. Je kunt hier fietsen huren en er schijnen mooie stranden te zijn. Het bleek alleen toch best een gedoe om hier te komen vanaf waar mijn hostel zat, dus ik besloot om dit voor een andere keer te bewaren. Ik wilde niet het risico lopen dat ik mijn trein naar Bulgarije zou missen. Zo heb ik in ieder geval nog een reden om terug te komen. Dit tripje naar Turkije smaakte namelijk zeker naar meer.

Nachttrein van Istanbul naar Plovdiv

In plaats van de eilanden ben ik een paar uur in de stad rond gaan lopen en toen was het al tijd om mezelf klaar te gaan maken voor de nachttrein. Het kostte me een uur om op het treinstation te komen. Daar werden de tickets gecheckt en moest ik door de veiligheidscontrole heen. De conducteur liet me de goede coupé zien en ik deelde de vierpersoonscoupé maar met één Russische vrouw. Dat viel me alles mee. De trein zelf was ook prima. Je moest, zoals in de meeste nachttreinen, zelf je bed opmaken en, tegen mijn verwachting in, was er werkende airco. Ik ging vroeg slapen, want ik had toch niets beters te doen en de grenscontrole was midden in de nacht, dus ik hoopte daarvoor alvast wat te kunnen slapen.

Ik heb uiteindelijk prima geslapen en de grensovergang was ook prima. Aan de Turkse kant moesten we uit de trein en naar een kantoortje om onze paspoorten te laten stempelen en aan de Bulgaarse kant kwamen de grenswachten de trein in. Ik had gelezen dat alle bagage gecontroleerd zou worden, maar bij mij was dit niet het geval. Dat viel dus ook weer mee. De volgende ochtend kwam ik met een half uurtje vertraging aan in Plovdiv, Bulgarije. Daarover kun je in een volgende blog lezen.