Backpacken in Nieuw-Zeeland: Christchurch naar Queenstown

Nieuw-Zeeland staat al heel lang ergens bovenaan mijn bucketlist. Onverwacht was het nu tijd om dat land van mijn bucketlist af te strepen. Na Tasmanië vloog ik terug naar Melbourne, verbleef daar een paar dagen, en reisde daarna via Auckland naar Christchurch. Mijn originele plan was om het Noordereiland te gaan verkennen, omdat de vliegtickets naar Auckland goedkoper waren. Nadat ik met een aantal Nieuw-Zeelanders gesproken had over mijn plannen en ze me allemaal proberen hadden te overtuigen om naar het Zuidereiland te gaan, heb ik mijn plannen toch maar aangepast. Het nieuwe plan was om in Christchurch te beginnen en vanuit daar het hele zuidereiland over te reizen. In dit blog kun je lezen over de eerste helft van mijn avontuur in Nieuw-Zeeland.

Christchurch

Ik kwam ’s avonds laat aan in Christchurch en ben meteen naar mijn hostel gegaan en gaan slapen. De volgende dag heb ik de stad ontdekt. Er is een tram die je langs de belangrijkste bezienswaardigheden in de stad brengt. Aangezien het geen grote stad is en het weer prima was, besloot ik om dit gewoon lopend te doen. De route brengt je via het centrum naar de botanische tuinen en weer terug. Christchurch is een grijze stad met weinig leven. Natuurlijk hielp het feit dat het daar winter was ook niet mee. De kerk en markt vond ik wel leuk, maar zelfs in de markthal was het uitgestorven. Nieuw-Zeeland staat natuurlijk ook niet echt bekend om zijn steden, dus dit verbaasde me op zich niet. Toch was Christchurch een prima stop om even bij te komen van mijn reis.

De volgende dag besloot ik om de bus te nemen naar de Christchurch Gondola. Dit is een kabelbaan even buiten Christchurch, die je naar een uitzichtpunt op een berg brengt. Vanaf hier heb je uitzicht over Christchurch en omgeving. Het uitzichtpunt is het startpunt van een aantal wandelingen. Een daarvan gaat vanaf de top van de berg terug naar het benedenstation van de kabelbaan. Deze wandeling heb ik gedaan. Het was niet de meest spectaculaire wandeling, maar prima om de tijd mee te doden. Na de wandeling heb ik de bus teruggenomen naar het centrum van Christchurch en heb ik mijn spullen ingepakt om de dag erna te vertrekken naar mijn volgende bestemming, namelijk….

Lake Tekapo

Lake Tekapo! Dit is een meer in het dorpje Tekapo dat bekend staat om twee dingen: de felblauwe kleur van het water van het meer en sterrenkijken. Tekapo ligt namelijk in een gebied waar ’s nachts helemaal geen lichtvervuiling is, waardoor de sterren heel goed zichtbaar zijn. Het is een van de beste plekken in Nieuw-Zeeland om sterren te kijken.

Vanaf Christchurch was het ongeveer 3 uur rijden naar Tekapo. Ik reis in Nieuw-Zeeland met de bus op een vergelijkbare manier als ik langs de oostkust van Australië gedaan heb. Ik kwam rond 12 uur aan en kon meteen inchecken bij mijn hostel. Mijn hostel lag vlak aan het meer en vanuit de keuken keek je uit op het hele meer. Het dorpje zelf is niets bijzonders, maar het meer maakt het een van de mooiste plekken waar ik ooit geweest ben. Het water was inderdaad felblauw en de hele omgeving is een oase van rust.

Mt. John hike

Het weer was prachtig, dus ik besloot om een wandeling langs het meer te doen. Vanaf het dorp gaan er wandelingen naar verschillende plekken rondom het meer. Ik deed een wandeling naar Mount John. Dat is een berg met uitzicht over het meer en daar is ook een observatorium waar allerlei sterrenkijk tours heen gaan.

Het eerste deel van de wandeling was makkelijk en vlak met constant uitzicht over het meer. Heel erg mooi! Daarna werd het wat zwaarder. Dit was het punt waar je begint met het beklimmen van Mount John. Daarbij was ook het pad niet echt duidelijk aangegeven. Ik besloot op een gegeven moment maar gewoon langs de weg te gaan lopen, omdat ik niet meer snapte waar het pad nou was. Ongeveer drie uur later bereikte ik de top van Mount John. Eerlijk gezegd vond ik het uitzicht tijdens de wandeling mooier dan vanaf de top. De weg naar beneden ging een stuk sneller. Binnen een uurtje was ik weer terug bij de rand van het meer.

’s Avonds ging ik met wat mensen in mijn hostel sterren kijken, wat echt ontzettend mooi was. De foto’s zijn niets vergeleken met hoe het er in het echt uit zag. We hadden heel veel geluk met het weer. Er was geen wolkje aan de lucht waardoor de sterren nog beter te zien waren. En dat allemaal 2 stappen vanaf het hostel. Deze plek is zo populair voor sterrenkijken dat er zelfs een speciale plek voor gemaakt is waar je kunt gaan liggen om naar de sterren te kijken.

Queenstown: De stad, Queenstown Hill en Tiki Trail

De volgende dag spendeerde ik de ochtend bij het meer en ’s middags reisde ik verder naar Queenstown. Queenstown wordt ook wel de ‘adventure capital’ van Nieuw-Zeeland genoemd, omdat er zoveel activiteiten als skydiven, bungee jumpen, raften, skiën, etc. te doen zijn. Mijn plan was om hier een weekje te blijven. In de bus naar Queenstown merkte ik pas echt hoe anders Nieuw-Zeeland is dan Australië. De afstanden zijn veel kleiner, er is overal natuur en het is er ontzettend groen (en veel kouder en natter, maar dat negeren we even).

Toen ik mijn hostel in Queenstown ging boeken, was ik verbaasd over hoe weinig hostels er in Queenstown zijn voor zo’n populaire bestemming. Wat ik alleen niet wist, was dat er een groot ski festival plaatsvond precies in het weekend dat ik er ook was. Dat verklaarde waarom er geen hostels beschikbaar waren (en het zo duur was). Helaas betekende dit ook dat de mensen in mijn hostelkamer allemaal naar dat festival gingen en ik dus weinig aansluiting kon vinden.

De stad

Queenstown is een kleine levendige stad omringd met natuur. Je loopt zo de bergen in en in het centrum is een meer. Het voelt eigenlijk meer als een groot ski dorp dan een stad. Ik vond Queenstown ontzettend leuk. Ik had het gevoel dat ik er wel zou kunnen wonen. Dus als ik ooit een working holiday in Nieuw-Zeeland ga doen, weet ik waar ik terug naar toe ga. Over working holidays gesproken, de hele reden dat ik naar Nieuw-Zeeland ging, was om mijn working holiday visum voor Australië aan te vragen. Goed nieuws: hij is goedgekeurd! Ik was bang dat ik nog een medische keuring moest doorlopen, omdat ik voor langere periode in Azië geweest ben binnen 5 jaar voor mijn visumaanvraag, maar gelukkig was dat dus niet het geval.

Terug naar Queenstown. Ik spendeerde de eerste dag zoals ik de dag ook begonnen was: lezend bij het meer. ’s Avonds ging ik naar de meest bekende en blijkbaar beste burgertent van Nieuw-Zeeland, namelijk Ferg Burger. De rij hier loopt soms wel op tot een uur en je kunt alleen afhalen. Na een half uur gewacht te hebben op mijn vegetarische burger kon ik daar eindelijk een oordeel over geven. Het was wel een heel goede burger, maar om er nou zo lang voor in de rij te gaan staan. Ik denk toch dat er burgers van vergelijkbare kwaliteit zijn waar je niet zo lang voor hoeft te wachten. Maar goed, Ferg burger is een must do in Queenstown, dus dat kon ik weer van mijn lijstje afstrepen.

Mijn plannen

Zoals ik hiervoor al schreef, staat Queenstown bekend om zijn avontuurlijke activiteiten en ook om de natuur in de omgeving. Dingen die ik wilde doen: bungeejumpen, de hoogste schommel ter wereld en een populaire dag hike. Skiën was ook een optie geweest, was het niet dat het festival op de skipisten plaatsvond. Naast de acitiviteiten in Queenstown en omgeving had ik ook nog twee langere dagtrips op de planning staan: Milford Sound en Mt. Cook.

Het centrum van Queenstown is het startpunt voor een aantal wandelingen. Een daarvan is de populaire Tiki trail, die je naar een uitzichtpunt op een berg brengt. Je kunt die wandeling ook overslaan en gewoon de kabelbaan nemen. Op deze berg begint ook de meest populaire dagwandeling vanuit Queenstown, namelijk de wandeling naar Ben Lomond. Een andere wandeling die ook in het centrum van Queenstown begint is de Queentown hill hike. Deze hike is iets langer dan de Tiki Trail en brengt je naar een uitzichtpunt op een andere berg.  Eigenlijk stond alleen de Tiki Trail en Ben Lomond op mijn lijstje. Helaas was de hike naar Ben Lomond niet toegankelijk vanwege sneeuw en heb ik deze over moeten slaan.

Het weer was inmiddels omgeslagen en aan het prachtige winterweer kwam een einde. Het stormde en regende constant. En dat was niet ideaal in een stad waar alle activiteiten buiten zijn. De gemeenschappelijke ruimte van het hostel en de lokale koffietent waren dus mijn beste vrienden tijdens de rest van mijn tijd in Queenstown.

Queenstown Hill

Na een verregende ochtend en nog een uitgelezen boek (wel goed voor mijn leesdoel) besloot ik toch maar iets te gaan doen ’s middags. Ik had van iemand in mijn hostel gehoord dat de Tiki Trail na regen een drama is, dus die besloot ik nog maar even te bewaren voor later. In plaats daarvan besloot ik de Queenstown hill hike te doen. Na 1,5 uur omhoog lopen bereikte ik de top van de berg. De wandeling, grotendeels door een bos, was een beetje saai door het gebrek aan uitzichten onderweg. Daarnaast was ik een beetje bang dat ik niets zou kunnen zien door het weer. Eenmaal aangekomen op de berg (of heuvel?) kreeg ik toch mijn uitzicht wat ik onderweg gemist had. Het uitzicht was over de Queenstown, het meer en de omgeving was geweldig. Verbazingwekkend genoeg compleet droog overgekomen was ik een uurtje later weer terug in Queenstown.

Tiki Trail

Op een andere enigszins droge dag besloot ik toch maar de Tiki Trail te proberen. Het wordt overal genoemd als must do, dus ik kon natuurlijk niet weg zonder hem gelopen te hebben. Na een ontbijtje bij de lokale koffietent waar ze me inmiddels herkennen, liep ik richting de kabelbaan, om daar vervolgens voorbij te lopen en het stuk wat de kabelbaan in 10 minuten aflegt in een uur naar boven te lopen.

Dit begon al goed: het begon te regenen en er werd gewerkt aan het pad, dus ik moest via een alternatieve route. Na een kwartier in de stromende regen het mega steile alternatieve ‘pad’ te volgen was ik er helemaal klaar mee, en toen moest ik nog drie kwartier… Opgeven doe ik niet aan, dus ik klom verder naar boven. Verkeerd lopen kon niet echt, want het ‘pad’ liep pal naast een afgrond, maar toch was het soms een uitdaging om te vinden waar het pad liep. Daardoor duurde het iets langer dan gepland om boven te komen. Drijfnat en bevroren wist ik mezelf uiteindelijk toch naar boven te slepen. Onderweg was niets te zien en met al het gedoe met het alternatieve pad en het weer dat niet meezat, was ik er echt klaar mee toen ik boven aankwam.

Na de teleurstellende wandeling hoopte ik dat het uitzicht iets goed zou maken. Helaas vond ik dat ook tegenvallen. Het uitzicht vanaf Queenstown hill was een stuk mooier (en rustiger). Geïrriteerd besloot ik een kop koffie te drinken in het restaurant van het bovenstation van de kabelbaan. Ik zag best op tegen de weg terug. Ik stond op het punt om een kaartje te kopen, zodat ik met de kabelbaan terug te gaan, toen ik de mensen naast mij hoorde praten over dat ze geen kaartjes controleren vanaf het bovenstation. Dat maakte de keuze nog makkelijker. Toen ik mijn koffie op had, stapte ik in de kabelbaan en binnen 10 minuten was ik weer beneden. Na een warme douche en een kop warme chocolademelk bij Patagonia (een populaire ijs- en chocoladewinkel in Queenstown) voelde ik me weer een stuk beter.