Kotor & de kust van Montenegro

Na Shkodër verruilden we Albanië voor Montenegro. Onze eerste stop was Kotor. Dat is een stadje aan de kust van Montenegro. Vanuit daar waren we van plan om de rest van de kust van Montenegro te gaan ontdekken. Ook was dit onze eerste strandbestemming, hebben we een fort beklommen en zijn we naar een barbecue geweest tijdens zonsondergang.

Het centrum van Kotor

De busreis van Shkodër naar Kotor verliep redelijk soepel. Er waren geen lange wachttijden bij de grens, maar helaas hadden we wel een paar uur vertraging. Aan het einde van de middag kwamen we aan in Kotor. Kotor ligt aan de kust van Montenegro. Het ligt niet helemaal aan de Middellandse zee, maar aan de baai van Kotor. Kotor staat vooral bekend om het oude stadscentrum. Het is niet alleen een populaire stop onder backpackers, maar ook onder cruisetoeristen en als dagtrip vanuit Kroatië. Deze drukte en hoeveelheid toeristen was even ontzettend wennen na noord-Albanië.

Het oude centrum vond ik heel mooi. Het is compact en binnen een paar uur heb je eigenlijk alles wel gezien. Het zit vol met winkeltjes en restaurants, wat voor een gezellige sfeer zorgt. Dit is vooral voor 10 uur ’s ochtends en na 5 uur ’s middags het geval. Daartussen wordt het centrum overspoeld met cruisetoeristen en dagjesmensen. Dit vind ik normaal niet zo erg, maar in dit geval begon het me wel een beetje tegen te staan. Dit kwam voornamelijk omdat de straten heel smal zijn en de groepstoeristen totaal geen oog hebben voor wat er om hen heen gebeurd en de volledige straat blokkeren.

Het hostel waar we verbleven was wel ontzettend leuk. Het was heel sociaal en er werden elke dag activiteiten georganiseerd. Een van die activiteiten was een barbecue bij een fort tijdens zonsondergang. De zonsondergang was fantastisch en het uitzicht vanaf het fort op de baai echt prachtig. Verder werd er karaoke georganiseerd.

Roadtrip langs de kust

Omdat Kotor vrij klein is en we aardig wat tijd hadden, besloten we om een dagje een auto te huren om zo wat meer van de omgeving te kunnen zien. Dit begon nog al stressvol. Het rijden in Montenegro was namelijk even wennen: andere verkeersregels, veel meer bergen, constant getoeter en auto’s die midden op de weg parkeren. Daarbij kwam nog dat het keihard regende, dus dat was geen lekkere start. Ik mag overigens eigenlijk niet klagen, want Renee reed in het begin en ik hoefde alleen te navigeren. Het klaarde later op de dag gelukkig wel op en ook het rijden wende enigszins.

Budva

Onze eerste stop was Budva, een klein stadje aan de kust. Budva is in de zomer een populaire strandbestemming, maar toen wij er waren was het nog vrij rustig. Er is ook een oud centrum, dat vergelijkbaar is met Kotor maar wat kleiner. Na een vreselijke zoektocht naar een parkeerplek, waarbij we ook nog per ongeluk het oude centrum inreden dankzij mijn gebrekkige navigatie skills, konden we eindelijk even de auto uit. We liepen een stukje langs het strand. Dit was niet super interessant, omdat het regende. Daarna liepen we naar het oude centrum. Dit vond ik wel leuk. Het was inderdaad vergelijkbaar met Kotor, maar dan zonder alle cruisetoeristen.

Sveti Stefan

Onze volgende stop was Sveti Stefan. Het was inmiddels gestopt met regenen en ook de weg er naartoe was een stuk beter te rijden. Sveti Stefan is een eilandje dat verbonden is aan het vasteland met een soort brug. Het eiland zelf is een resort dat gesloten is sinds 2020, dus momenteel kan niemand het eiland op.

Er zijn twee redenen waarom wij hier toch heen gegaan zijn: 1. Het uitzicht vanaf de weg op het eiland is een bijzonder gezicht en 2. de stranden hebben een roze gloed. We hebben even bij het eiland en de stranden rondgelopen. Helaas was het nog steeds bewolkt en kon je daarom het roze strand niet heel goed zien, maar het was het zeker waard om hier even te stoppen. Op de terugweg zijn we hier ook nog even gestopt om een betere foto vanaf de weg te maken, omdat de zon toen wel scheen.

Bar

Na Sveti Stefan hadden we een wat langere rit voor de boeg. Renee was nog steeds degene die reed en ook deze rit was vrij stressvol. Het ging allemaal prima, totdat we in het stadje Bar wilden stoppen om te gaan lunchen. We reden namelijk naar de supermarkt en toen bleek dat het parkeerterrein niet alleen vol stond, maar de auto’s driedubbel geparkeerd stonden. We besloten toen maar om om te draaien en verder te rijden tot we hopelijk een andere supermarkt tegenkwamen. Dit was gelukkig het geval en uiteindelijk hebben we daar op het parkeerterrein geluncht. Dat is soms ook de realiteit van reizen.

Daarna reden we door naar Stari Bar, oftewel het oude centrum van Bar. Dit was even zoeken. Eerst dachten we een parkeerplaats gevonden te hebben, maar dit bleek een privéparkeerplaats van een moskee te zijn. Dat durfden we toch niet aan, dus we reden nog maar even door. Daar vonden we een parkeerplaats, die eigenlijk gewoon gratis was, maar een aantal locals hebben besloten om daar te gaan staan en geld te vragen voor het parkeren. Wij waren er op dat moment redelijk klaar mee en hadden niet echt zin om hier moeilijk over te gaan doen. We hebben dus maar gewoon betaald en zijn daarna door het dorpje gelopen. In tegenstelling tot Kotor en Budva ligt Stari Bar op een heuvel. Dit was een leuke afwisseling.

Baai van Kotor

Na Stari Bar was het tijd voor mij om te gaan rijden. Dat begon al goed met heel krap uitparkeren en een helse hellingproef. Gelukkig kwam dat allemaal goed. We waren van plan om richting Cetinje, de oude hoofdstad van Montenegro, te rijden. We durfden dit qua tijd en omdat de weg echt door de bergen ging, toch niet helemaal aan en besloten in plaats daarvan richting Perast te rijden. Dit is een stadje aan de andere kant van de baai van Kotor. Om daar te komen reden we een heel stuk langs de baai van Kotor. Dit was erg mooi. Op een gegeven moment zijn we omgedraaid en weer terug richting Kotor gereden. Onderweg wilden we nog even in Perast stoppen, maar de parkeerplaats was nog al onduidelijk en we besloten toen maar een paar foto’s te maken en terug te rijden naar Kotor.

Het was een lange, maar leuke dag, waarin we ontzettend veel gezien hebben. Toch was het door de wegen en het verkeer toch ook een best stressvolle dag. Aan het einde van de dag waren we daarom wel toe aan wat ontspanning. Renee en ik hadden daar net iets andere ideeën bij. Renee heeft namelijk gewoon de rest van de avond gelezen en gechild (de verstandige keuze) en ik besloot om met het hostel uit te gaan en de volgende ochtend om half 9 terug te komen (een minder verstandige keuze als je twee uur later een fort moet beklimmen).

Het fort van Kotor

Naast het oude centrum bekijken wilden we ook nog iets anders doen in Kotor, namelijk het fort van Kotor beklimmen. Er zijn twee manieren om bij het fort te komen: een snellere maar betaalde route en een langere maar gratis route. Wij kozen natuurlijk voor de gratis route. De wandeling was vrij makkelijk. We deden er ongeveer een uur over om naar boven te lopen en dat was inclusief een pauze omdat we moesten schuilen voor de regen. Ik had met mijn twee uur slaap wat meer moeite met de wandeling dan Renee, maar gelukkig vond ze dat alleen maar grappig (ik niet zo).

Toen we aankwamen bij het fort hadden we even een tegenvaller. De ladder waarmee je het fort in kon klimmen was namelijk weggehaald en er stond nu alleen nog een instabiel ijzer rekje. Ik denk dat ze dat gedaan hebben om het gebruik van de gratis route tegen te gaan. We besloten toch maar een poging te doen om via het rekje het fort in te klimmen. Dat is gelukkig, met moeite, wel gelukt. Zo hadden we in ieder geval niet voor niets helemaal omhoog gelopen.

Eenmaal boven konden we genieten van het uitzicht. De regen was weggetrokken, dus de baai en de omliggende bergen waren goed zichtbaar. Het uitzicht was fantastisch. Het fort zelf vond ik niet zo bijzonder. Het was slecht onderhouden en overal lag afval. Ik vraag me af waar ze het entreegeld van de officiële route voor gebruiken, want veel kan niet naar het onderhoud gaan.

Het strand van Kotor

Nadat we weer naar beneden gelopen waren, zijn we gaan lunchen en hebben we de rest van de dag op het strand gelegen. Het strand is niet super bijzonder. Het is een smal strookje met kiezels en het water is zo koud dat je eigenlijk niet kunt zwemmen. Toch hebben we ons prima vermaakt en was het een geslaagde laatste dag in Kotor. Daarmee was het weer even afgelopen met het uitrusten en rustig aan doen en was het weer tijd om in beweging te komen. Deze keer in een nationaal park in het noorden van Montenegro. Daarover kun je meer lezen in de volgende blogpost.