Theth en Valbonë: wandelen door de Albanese alpen

Zoals ik in de vorige blog al schreef, waren we van plan om vanuit Shkodër de Albanese alpen te gaan verkennen. Het gebied is vergelijkbaar met de Zwitserse alpen, maar dan zonder alle toeristen en voor 1/10 van de prijs. We regelden alles bij ons hostel in Shkodër en na een dagje in Shkodër te zijn geweest, vertrokken we richting de bergen. We gingen een wandeling doen van Valbonë naar Theth. Dit is een hike van een dag, maar je bent er eigenlijk drie dagen aan kwijt inclusief de heen- en terugreis. Het was een geweldige ervaring en een van mijn hoogtepunten van Albanië.

Dag 1: Shkodër naar Valbonë

De reis

De eerste dag was een vroege start en we begonnen de reis niet helemaal vol enthousiasme. We hadden de dag ervoor namelijk tot vrij laat het songfestival gekeken en het was toch wel erg vroeg. Maar goed, dat was onze eigen schuld en soms gaan dingen nu eenmaal zo. We begonnen met een ontbijtje bij het hostel en al snel werden we opgehaald met een minibusje. Het eerste deel van onze reis rijden we van Shkodër naar het dorpje Koman. Zo’n drie uur later komen we aan in Koman. Hier stappen we gelijk op de boot richting Fierze. Je vaart over de Shala rivier en langs het Komanmeer. Dit heeft qua landschap wat weg van Khao Sok in Thailand, Ha Long Bay in Vietnam of Milford Sound in Nieuw-Zeeland.

Dit is een ontzettend mooie boottocht. Onze boot was niet te druk en er waren meer dan genoeg zitplaatsen. Ik had gelezen dat in de zomer de boten zo vol zitten dat sommige mensen de hele reis moeten staan. We waren blij dat dat bij ons dus niet het geval was. Helaas zat het weer niet helemaal mee. Gelukkig was het wel droog, maar de wind maakte het ijskoud op de boot. Zelfs al onze laagjes waren niet genoeg. Het was dus even een uurtje doorbijten. Althans, dat is wat ik dacht. Toen ik na een uur varen op de kaart keek, zag ik dat we er nog lang niet waren. Ik had dit duidelijk verkeerd opgeslagen in mijn hoofd. Het bleek namelijk drie uur varen te zijn. Gelukkig was de omgeving prachtig en hebben we (grotendeels) wel van de boottocht genoten.

De groep

We reisden met een groepje van het hostel, maar dit ging eigenlijk alleen om het daadwerkelijke reizen. Daarbuiten was je vrij om te doen wat je wilde. Dat vond ik wel fijn. Onze groep bestond voor de helft uit Nederlanders, maar wij zijn vooral opgetrokken met de niet-Nederlandse helft van onze groep. Dit kwam omdat de groep Nederlanders ontzettend vervelend was. Dat was een beetje jammer, maar gelukkig was de andere helft wel leuk.

Het guesthouse

Na drie uur kwamen we dan toch in Fierze aan. Helemaal verkleumd kwamen we van de boot af en werden we opgehaald door de eigenaar van ons guesthouse en zijn zoon. Het was vanaf Fierze nog een uurtje rijden naar Valbonë. Door de vroege start waren we uiteindelijk rond een uur of twee al bij het guesthouse en hadden we dus nog tijd om iets anders te gaan doen. Het guesthouse is prachtig. Midden in de bergen, zonder andere accommodaties er omheen en aan het water. Er is heel veel buitenruimte, maar hier hadden wij niet zo heel veel aan, want het weer was nog steeds niet echt top. Het guesthouse was niet vol, dus Renee en ik deelden onze kamer maar met twee anderen, dus dat was top.

Valbonë

Ondanks de kou besloten we de omgeving van Valbonë te gaan verkennen. Vanaf het guesthouse liepen we een stuk langs de weg richting het daadwerkelijke dorpje. Onderweg kwamen we een oude watermolen en een brug tegen. Ook zijn we nog een stukje langs wat ruïnes gelopen en zagen we traditionele boerderijen die geen gebruik maken van machines. Dit is niet opgezet als toeristische attractie, maar zijn boerderijen waarbij dit echt nog de gang van zaken is. Je kunt er verder ook niet naar binnen, je kunt het alleen maar vanaf een afstandje zien. Ik vond het wel interessant om te zien hoe dit in zijn werking gaat. Verder zijn we nog even door het dorpje gelopen, maar dit is eigenlijk een lange rij met accommodaties waarvan de helft niet eens af is. Hieraan zie je wel dat dit nog enorm opkomend is.

Nadat we de omgeving verkend hadden, zijn we teruggelopen naar het guesthouse. ’s Avonds werd er door de eigenaar voor ons gekookt. Dit waren weer allerlei traditionele gerechtjes. Heel lekker! We zijn rond 21.00 uur al gaan slapen, omdat het buiten te koud was en we de volgende dag een intensieve dag voor de boeg hadden.

Dag 2: Valbonë naar Theth

Het plan

Op dag twee zaten we om 7.00 uur alweer aan het ontbijt. Gelukkig begonnen we de dag vandaag met iets meer enthousiasme, omdat we een goede nacht slaap gehad hadden. Het ontbijt was een succes en we kregen van het guesthouse een lunchpakketje mee voor tijdens de hike. Het weer was inmiddels opgeklaard en we werden wakker met volle zon en een strak blauwe lucht. Dat was alvast een positieve start van de dag.

Het programma voor vandaag bestaat uit een hike van ongeveer 14 kilometer. We beginnen dus in Valbonë. Dit ligt in Nationaal Park Valbonë. Vanuit daar lopen we via de Valbonë pas naar Theth, een dorpje aan de andere kant van de pas. Theth ligt in een ander nationaal park, Nationaal Park Theth (niet echt origineel). Er staat ongeveer 7 uur voor, maar wij waren er al vanuit gegaan dat wij er langer over zouden doen, want zo snel lopen we niet en we willen ook wel gewoon van het uitzicht genieten.

De hike: deel 1

De mensen van het hostel reden ons naar het beginpunt van de hike, wat ons weer een paar kilometer lopen scheelde. En toen begonnen we aan de hike. Het eerste stuk was pittig. Ik denk dat we letterlijk om de vijf minuten pauze gehouden hebben. Ook hadden we lekker enthousiast al ons laagjes aangetrokken, maar het duurde ook nog geen tien minuten totdat ik mijn trui en mijn jas al had uitgetrokken. Na het eerste uur werd het wat makkelijker en zaten we op een hoogte waar we al van het uitzicht konden genieten. Renee en ik liepen vooral met zijn tweeën, maar we bleven wel constant mensen van onze groep tegenkomen en hebben ook deels samen gelopen met iemand uit Engeland en iemand uit Tunesië. Ik heb over de hike niet zoveel te schrijven, maar ik denk dat de foto’s meer zeggen dan wat ik dan ook schrijf.

Toen we in de buurt van de top kwamen, werd het pad ineens erg smal en liep het ook nog een recht naast een afgrond. Dit stuk van de hike was niet mijn favoriet. Het uitzicht was mooi, maar daar had je niet zoveel aan omdat je constant moest focussen op het pad om maar niet te vallen. Daarnaast waaide het daar ook nog een wat harder, dus je kon ook niet even ergens pauze houden. Eenmaal boven dachten we het ergste gehad te hebben. Dit hadden we even mis. Bij het vorige stuk konden we ons in ieder geval nog aan de rotswand naast het pad vasthouden, maar op de top was niets. Heel langzaam zijn we toch naar beneden gelopen en met wat hulp van een man uit onze groep, kwamen we toch weer bij een makkelijker deel.

De hike: deel 2

Daarna liepen we door tot aan een café. Ja, dat lees je goed. Een café midden op een berg, waar je alleen lopend kunt komen. Hier zijn we onder genot van een drankje even op adem gekomen. Hierna liep het pad een groot deel door een bos, dus dat was wel even fijn. Het was wel minder leuk lopen qua uitzicht, maar dat konden we wel even missen.

We dachten dat het zo door zou gaan tot Theth. Ook dit was weer een verkeerde inschatting. We hebben over de laatste paar kilometer bijna twee uur gedaan, omdat het allemaal losse stenen waren. We waren er op dat punt echt klaar mee. Uiteindelijk hebben we met moeite en een nieuw ontwikkelde haat aan losse stenen toch Theth bereikt. Onderweg naar het guesthouse, dat ook nog eens helemaal aan de andere kant van het dorp lag, kwamen we wat mensen uit onze groep tegen. We hebben met zijn allen even een welverdiend biertje gedronken en zijn toen naar het guesthouse gelopen. Het guesthouse is weer prachtig. ’s Avonds hebben we wat gegeten en nog een spelletje gedaan, maar we waren zo moe dat we toch ook wel weer op tijd zijn gaan slapen.

Zoals je misschien aan de foto’s wel kunt zien, was alle pijn en moeite het absoluut waard. Het was een geweldige ervaring en ik zou het echt aan iedereen aanraden.

Dag 3: Theth naar Shkodër

De laatste dag was ons verteld dat we om 11.00 uur opgehaald zouden worden om terug te gaan naar Shkodër. Wij wilden daarvoor nog naar een waterval, dus we stonden weer vroeg op. Na een wat minder succesvol ontbijt wilden we richting de waterval lopen. We besloten om de tijd van de bus toch nog even te dubbelchecken. Gelukkig dat we dit gedaan hebben, want hij ging ineens een half uur eerder. Dat was dus een tweede geval van onbetrouwbare bussen in Albanië en zeker nog niet de laatste. We zijn toch maar richting de waterval gaan lopen, ondanks dat we niet zeker wisten of we het wel zouden redden om helemaal naar de waterval te lopen.

De wandeling was makkelijk in vergelijking met die van gisteren, maar de spierpijn maakte alles wel ietsje moeilijker. Het pad was in principe prima, maar we moesten wel even een rivier oversteken en kregen we flashbacks iedere keer als we over een stuk met losse stenen moesten, maar niets was zo erg als gisteren. Ik ben uiteindelijk wel helemaal doorgelopen tot de waterval, maar heb wel alleen snel wat foto’s kunnen maken, want daarna moest ik weer snel naar beneden om de bus te halen. De waterval was de wandeling zeker waard, maar het was wel allemaal een beetje gehaast.

Om 10.30 uur werden we opgehaald bij het guesthouse en reden we terug van Theth naar Shkodër. Dit was een mooi stukje door de bergen, waarvan ik de helft gemist heb, omdat ik aan het slapen was. Zo’n drie uur later waren we terug in Shkodër en na daar nog een dagje te zijn geweest, was het tijd voor onze volgende bestemming (in een nieuw land), maar daarover meer in de volgende blog.