Himarë: naar de kust van Albanië

Vanaf Berat reisden we verder naar Himarë, een plaatsje aan de kust van Albanië. De meeste plaatsen aan de Albanese kust zijn heel toeristisch, maar in Himarë valt dat allemaal nog wel mee. Om daar te komen was een grotere uitdaging dan we verwacht hadden. Gelukkig bleek de reis het helemaal waard toen we er eenmaal waren. Na alle steden, dorpjes en bergen hadden we wel zin om even bij het strand te zitten. We hadden ook veel goede dingen gehoord over het hostel, dus besloten we om hier wat langer te blijven.

Nog een Albanese bus nachtmerrie

Om in Himarë te komen moesten we eerst naar Vlorë. Vanaf Berat gingen er meerdere directe bussen naar Vlorë, dus we gingen er vanuit dat dat wel goed moest komen. Het eerste deel van Berat naar Vlorë ging inderdaad vrij soepel. In Vlorë liepen we naar het busstation, wat meer gewoon wat geparkeerde bussen aan de kant van de weg waren, en konden we de goede bus niet vinden. Een taxichauffeur probeerde ons wijs te maken dat er geen bussen meer gingen en dat we maar een taxi moesten nemen. Dit vertrouwden we niet helemaal en we besloten om zelf nog even verder te zoeken. Op het vertrektijdenbord stond namelijk wel dat er nog een bus ging. Blijkbaar was dit alweer verouderd en bleken er inderdaad geen gewone bussen meer te gaan.

We dachten dus dat we gestrand waren in Vlorë en dat we op geen enkele manier meer in Himarë konden komen. Toen vertelde iemand bij het busstation ons dat er nog wel een minibus richting Himarë ging. Hij wees ons in de juiste richting en er leek inderdaad nog een busje te gaan. Er stonden alleen wel veel meer mensen te wachten dan in de minibus pasten. We vroegen ons dus af hoe ze dat gingen oplossen. Het antwoord daarop was krukjes in het gangpad zetten. Natuurlijk waren Renee en ik hier slachtoffer van en mochten wij leuk de hele drie uur durende rit door de bergen in het gangpad zitten.

Himarë

De hele horrorreis was het gelukkig wel waard. Toen we in Himarë aankwamen, vonden we de hele sfeer gelijk al leuk. Het is allemaal nog wat minder ontwikkeld en de stranden zijn echt prachtig. Het hostel waar we verblijven heeft uitzicht op zee en heeft een heel chill ontbijt. In Himarë hebben we eigenlijk niet zo heel veel gedaan. Iedere ochtend liepen we na het ontbijt naar één van de drie stranden, bleven daar eigenlijk de hele dag en verplaatsten aan het eind van de dag naar een ander strand. Het strand was helaas geen zandstrand maar een kiezelstrand, zoals overal in die omgeving. Niet het meest comfortabel maar wel heel mooi.

Omdat we toch nog wel iets van de omgeving wilde zien, besloten we een hike te doen naar een strandje dat werd aangeraden door het hostel. De hike naar het strand begon met steil omhoog een heuvel op lopen. Daarna verdween het pad vrijwel meteen en was het zoeken naar waar we heen moesten. We vonden uiteindelijk wel het uitzichtpunt op het strand, wat ontzettend mooi was. We hadden gehoord dat je met een touw naar beneden moest klimmen om bij het daadwerkelijke strand te komen. Dit zagen wij eigenlijk al niet echt zitten, maar we besloten toch maar even te gaan kijken. Uiteindelijk hebben we het hele punt waar je naar beneden zou moeten kunnen niet kunnen vinden en zijn we maar gewoon teruggelopen. Ondanks dat we dus niet de hele wandeling hebben kunnen doen, was het stukje dat we naar het uitzichtpunt gelopen hebben het zeker wel waard.

Na vier dagen strand en niets doen, waren we weer opgeladen en klaar voor wat sightseeing. Onze volgende stop was Gjirokastër. Dit is een dorpje in het binnenland van Albanië en daar komen was natuurlijk weer een uitdaging, maar daarover meer in de volgende update.