Gjirokastër: een van mijn favoriete plekken in Albanië

Vier dagen strand en nietsdoen had ons goed gedaan, maar nu waren we wel weer klaar om wat bezienswaardigheden te zien. Daarom reisden we verder naar Gjirokastër, een dorpje in het binnenland van Albanië. Dit staat bekend om het mooie oude centrum, het kasteel en een oude brug. Ik vond Gjirokastër een ontzettend leuke plek en het is zelfs een van mijn favoriete plekken in Albanië.

Op naar Gjirokastër

Vanaf Himarë gingen er geen directe bussen naar Gjirokastër. We moesten daarom eerst naar Sarandë om daar over te stappen op de bus naar Gjirokastër. Natuurlijk was dit weer meer gedoe dan het zou moeten zijn. Deze keer kwam de bus van Himarë naar Sarandë niet opdagen, waardoor we in Sarandë de laatste bus naar Gjirokastër misten. Gelukkig kwam er in Himarë een half uurtje later toch een bus en konden we in Sarandë nog een minibus naar Gjirokastër vinden. We hoefden niet eens in het gangpad te zitten deze keer. Zo kwam uiteindelijk toch alles weer goed. We hoopten dat dit de laatste moeilijke reis zou zijn. Wat ik wel van de Albanese bussen geleerd heb, is dat ze ongelofelijk onbetrouwbaar zijn, maar dat er altijd wel iemand is die nog ergens een minibus vandaan tovert.

Eenmaal in Gjirokastër moesten we twintig minuten naar het hostel lopen. Dat lijkt niet zoveel, maar de het oude gedeelte ligt bovenop een heuvel. Je raadt het al: we mochten de volledige twintig minuten met al onze bagage in de bloedhitte omhoog lopen, iets wat ons steeds maar blijft achtervolgen. We verblijven in Stone City Hostel. Dit is een hostel dat wordt gerund door een Nederlandse man en een Amerikaanse vrouw en is een van de beste hostels waar ik ooit verbleven heb. Het is sociaal, schoon, er zijn allemaal soorten gratis thee en koffie (we blijven wel Nederlanders, hè) en de gemeenschappelijke ruimte is zowel binnen als buiten echt top.

Stadje

Zoals ik al schreef, ligt de oude stad van Gjirokastër op een heuvel. Ons hostel lag gelukkig op de heuvel, dus we hoefden niet steeds omhoog te lopen als we naar het oude centrum wilden. Sterker nog, ons hostel lag in het oude centrum. Het is een schattig stadje met allemaal oude stenen huisjes en veel souvenirwinkeltjes. Renee en ik liepen hebben zelf even rondgelopen en zijn naar een traditioneel huis geweest. Daar kregen we een rondleiding van een van de familieleden van de familie die het huis origineel bezat. Dit was heel interessant om te zien. Het huis is redelijk groot, maar ze woonden er wel met de hele familie. Alle ruimtes hadden een specifieke functie. Er was zelfs een kamer speciaal voor bruiloften.

Op onze tweede avond gaf de eigenaar van het hostel een gratis stadsrondleiding. Hier kregen we een ander beeld van het stadje te zien. We liepen naar een uitzichtpunt, door een verlaten tunnel en kregen veel informatie over Gjirokastër.

Zo leerden we dat de manier waarop het nieuwe gedeelte van de stad gebouwd is helemaal niet praktisch is. In de winter regent het namelijk extreem veel. De nieuwe stad ligt beneden aan de heuvel, wat betekent dat al het water dat naar beneden stroomt daar terecht komt. In de communistische periode werden er heel snel veel appartementengebouwen gebouwd van lage kwaliteit. Deze gebouwen kunnen niet tegen al die regen en staan daarom nu op instorten. Ook doen ze niet aan huisnummers, maar beschrijven ze alles op basis van de omgeving, bijvoorbeeld twee huizen naast het postkantoor. Dit schrijven ze dan ook echt op pakketjes. Ik vond het interessant om dit soort dingen te horen. Het zijn dingen waar je zelf niet zo snel achter komt.  

Kasteel

Net zoals in Berat is in Gjirokastër naast het oude centrum het kasteel een belangrijke bezienswaardigheid. Er wonen hier geen mensen, maar het is wel goed onderhouden, er zijn een aantal musea en, de belangrijkste reden voor ons bezoek, er is een mooi uitzicht over de stad. Het kasteel is onderweg naar een andere belangrijke bezienswaardigheid, namelijk de Ali Pasha brug. We besloten daarom deze twee te combineren. We liepen eerst naar het kasteel. De wandeling was eigenlijk wel prima en ging sneller dan we verwacht hadden. Eenmaal boven liepen we een rondje over de kasteelgrond. Het is inderdaad een van de beter onthouden kastelen die we gezien hebben tijdens deze reis. Het was wel ontzettend druk met scholen en dagtoeristen, maar als je iets verder doorliep kon je die drukte vrij makkelijk ontwijken. Het uitzicht over Gjirokastër en omgeving was ook prachtig.

Ali Pasha brug

Na het kasteel liepen we verder door richting de Ali Pasha brug. Dit was even een zoektocht naar waar het pad precies liep, maar het kwam allemaal gelukkig goed. Het pad was goed te doen en we waren er eigenlijk zo. De brug is leuk om te zien en doordat er geen water in de rivier stond, kon je goede foto’s maken vanaf waar de rivier eigenlijk zou moeten zijn. We raakten hier nog in gesprek met een vrouw die uit Gjirokastër kwam maar jaren geleden naar Amerika vertrokken is. Ze vond het leuk dat we haar stad kwamen bezoeken en vertelde dat de brug een van de beste dingen is om te doen in Gjirokastër. Goede keuze dus.

Na een wandeling terug naar het hostel besloten we dat we wel weer genoeg gedaan hadden en chillden we even in de gemeenschappelijke buitenruimte van het hostel. Aan het einde van de middag gingen we nog even ergens iets drinken, maar we maakten het niet te laat. De volgende dag moesten we namelijk weer vroeg op om door te reizen naar onze volgende bestemming: Ksamil, maar daarover meer in de volgende blog.