Ksamil & Sarandë: Terug naar het strand

Vanuit Gjirokastër reisden we weer terug naar de kust. Onze eerste stop was Ksamil. Ksamil ligt in het zuiden van Albanië, tegen de Griekse grens aan. Vanuit daar deden we een dagtripje naar Butrint en na Ksamil stopten we nog even in Sarandë. Sarandë zelf stond niet op ons lijstje met plekken waar we echt naar toe wilden, maar het is een goede uitvalsbasis voor de Blue Eye en de boot naar onze volgende bestemming vertrok vanaf daar. We hadden nog een paar dagen over, dus het leek ons praktisch om ook even in Sarandë te stoppen. Dit deel van de reis was niet ons favoriete deel, omdat het een stuk meer toeristisch was dan we verwacht hadden.

Ksamil

Reis

We moesten eerst met de bus naar Sarandë, om vervolgens een stadsbus richting Ksamil te nemen. Dit leek voor de verandering goed te gaan, maar we hadden toch iets te vroeg gejuicht. Toen we op de bus van Sarandë naar Ksamil stonden te wachten, vertelde iemand ons dat de bushalte verplaatst was naar de andere kant van de stad. Dit stond nergens aangegeven en de dienstregeling hing nog gewoon bij de originele bushalte. De persoon die ons vertelde dat de bushalte verplaatst was, had wel gelijk. Na een half uur lopen waren we bij de daadwerkelijke bushalte. De bus van Sarandë naar Ksamil was niet gemaakt voor de hoeveelheid bagage (en eigenlijk ook niet voor de hoeveelheid mensen) en was dus overvol. Gelukkig was de rit maar twintig minuten.

Eenmaal in Ksamil gingen we eerst even wat eten en liepen we naar onze accommodatie. Er waren geen hostels, dus we verbleven in een appartementje. De instructies om bij het appartement te komen, waren: “het is het gebouw achter het tankstation.” Wij dachten dat dit een straat achter het tankstation zou zijn of iets dergelijks, maar nee het was letterlijk achter het tankstation. We hadden dus een geweldig mooi uitzicht vanaf ons balkon, not. Het appartement zelf was helemaal prima en het was heel fijn om even onze eigen ruimte te hebben.

Strand

We besloten eerst een rondje te lopen en naar het openbare strand te gaan. We merkten al gauw dat Ksamil niet onze smaak was. De stranden staan helemaal volgepropt met bedjes die bij verschillende strandtenten horen. De strandtenten draaien allemaal keihard hun eigen muziek, wat je dus allemaal door elkaar heen hoort. Het dorpje zelf is heel ongezellig en uitgestrekt. Het water is wel ontzettend mooi en we vonden het zonde dat het zo is volgebouwd.

We hebben tijdens onze paar dagen in Ksamil niet veel meer gedaan dan op het strand gelegen. Er is ook niet meer te doen dan dat. Wel hebben we nog een half dagtripje naar Butrint gedaan maar daarover verder op meer. We hebben drie verschillende stranden uitgeprobeerd. De eerste dag zijn we naar het openbare strand gegaan, omdat de helft van de dag al voorbij was en we het het niet waard vonden om nog voor strandbedjes te betalen. Het openbare strand was voor zwemmen prima, maar het strand zelf was helaas heel klein en vol. Prima voor een paar uur, maar we wisten wel dat we hier niet een hele dag wilden zijn.

Daarom gingen we de volgende dag naar Sunset beach. Dat was een stuk lopen, maar de plek was prachtig: een goede plek om te zwemmen, niet te druk en betaalbare strandbedjes. We hebben ons hier prima vermaakt de hele dag. De laatste dag besloten we om naar een van de populairdere strandtenten te gaan. Dit was niet onze favoriet. Er was de hele dag keiharde muziek van drie verschillende clubs, het strand was matig en het was ook niet de beste zwemplek. De paar dagen strand waren best welkom, maar na drie dagen Ksamil waren we blij dat we ergens anders heen konden.

Butrint

Vanuit Ksamil deden we dus nog een half dagtripje naar Butrint. Dit is een nationaal park en archeologisch park met opgravingen van een oude stad. We namen de bus, wat verbazingwekkend makkelijk ging. Toen we aankwamen bleek de entreeprijs verdubbeld. Dit was een tegenvaller, maar we waren er nu toch al. We betaalden toch de tien euro maar en begonnen met het verkennen van het park. Helaas was het compleet overspoelt met busladingen aan toeristen, wat het niet een hele leuke ervaring maakte. We hadden het daarom vrij snel gezien en namen de bus weer terug naar Ksamil. Het was best leuk om de opgravingen te zien, maar we vonden het niet de tien euro entree waard.

Sarandë

Na Ksamil reisden we terug naar Sarandë. Deze bus was een stuk beter te doen dan op de heenweg. We konden meteen bij ons hostel inchecken en we merkten gelijk al dat het hostel uitgestorven was. Er waren meer vrijwilligers dan gasten. Nadat we onze spullen in de kamer gezet hadden, gingen we naar het strand. Het water was niet het schoonste water dat we tegengekomen zijn en het strand was ook niet de mooiste. Sarandë deed me een beetje denken aan van die grote badplaatsen met veel hoogbouw in Spanje. Niet per se positief, maar prima voor een dagje.

Op onze tweede dag in Sarandë en ook meteen onze laatste dag in Albanië gingen we naar de Blue Eye, ook wel Syri i Kaltër. We hadden gehoord dat we hier ook met een lokale bus konden komen, maar we vonden dat toch iets te veel risico met de ervaringen die we met de Albanese bussen gehad hebben. Daarom namen we de shuttlebus vanaf Sarandë. Dit werkte top. We werden afgezet bij de ingang, betaalde een geweldige hoeveelheid van één euro entree en liepen toen richting de daadwerkelijke Blue Eye. De Blue Eye is een natuurlijke bron met heel blauw water. Je mocht hier helaas niet zwemmen, maar we hebben we even in het gebied rondgelopen en zijn daarna nog wat gaan drinken. Ik vond het hier, ondanks de drukte, ontzettend mooi en het was het zeker waard om een dagje naar toe te gaan.

Sarandë is onze laatste bestemming in Albanië. Morgen reizen we naar onze laatste bestemming van de reis: Corfu in Griekenland.